Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.06.1983, Síða 119

Tímarit Máls og menningar - 01.06.1983, Síða 119
óeðlileg aðferð í bók sem er ætluð hálf- þroskuðum lesendum ekki síður en full- orðnum. En bókin fær líf og spennu af því að hún skilur eftir eyður handa lesanda, sem hann verður að fylla í sjálf- ur. Við fáum margt að vita um hug Huldu en ekki allt. Akvörðun hennar að vera kyrr hjá föður sínum eftir sum- arleyfið kemur ekki fram fyrr en löngu eftir að hún var tekin. Þetta atriði og ýmis fleiri verða til þess að Hulda er að lokum óráðin gáta, eins og annað fólk er reyndar í lífinu. Þótt sagan sé sálfræðileg hefur hún vitaskuld sína félagslegu hlið, og er í rauninni beitt ádeila. Þar skipta svo sem minnstu máli þeir þræðir sem í sögunni liggja frá nýríkum braskara gegnum lögfræðing upp í dómsmálaráðuneyti, heldur miklu fremur þau félagslegu ferli og aðstæður sem hafa mótað Onnu Lilju Jónsdóttur og koma nú niður á dóttur hennar. Það er einmitt á þessu sviði sem staða Þorsteins læknis verður tvíræðari en hún virðist við fyrstu sýn. Etv. var það ætlun höfundar, en sú ætlun er helsti vel dulin fyrir lesanda miðað við annað sem er skýrt og greinilega leitt í ljós. Meginviðfangsefni Vegarins heim er þó vitaskuld réttleysi barnsins í samfélagi okkar og því efni gerir höf- undur áhrifamikil skil. Vésteinn Ólason LJÓÐIÐ ER GLATAÐUR TÍMI FUNDINN Á NÝ Það fylgdi því talsverð tilhlökkun að fá í hendur nýútkomna bók í samantekt Eysteins Þorvaldssonar: Nýgrxðingar í Ijóðagerð 1970—1981 (Iðunn, 1983), og tvennt var athyglisvert að lestri loknum. Umsagnir um bakur Annars vegar var bókin skemmtilegri aflestrar en ég hafði átt von á, hins vegar olli hún mér vonbrigðum. Hvernig get- ur slíkt komið heim og saman? Ástæðan fyrir hvoru tveggja er raunar ein og söm. Miklu fleiri skáld og ljóð voru mér kunn en ég hafði búist við. Bókin var ekki nýnæmi. Eysteinn hafði úr miklu að moða, 160 ljóðabókum eftir 101 skáld auk þeirra mörgu sem aðeins höfðu birt ljóð í tíma- ritum. En, eins og segir í formála, „mjög stór hluti af þessari framleiðslu er firna slakur hvernig sem á er litið" (10), og þess vegna tekur Eysteinn það til bragðs að velja stóran hluta ljóðanna úr bókum þeirra skálda sem þegar hafa hlotið viðurkenningu eða a. m. k. samþykki bókmenntastofnunar, skálda á borð við Sigurð Pálsson, Steinunni Sigurðardótt- ur, Pétur Gunnarsson, Ingibjörgu Har- aldsdóttur, Einar Má Guðmundsson, Ólaf Hauk Símonarson, Birgi Svan Sím- onarson, Þórarin Eldjárn, Anton Helga Jónsson og Einar Kárason. Þetta gerir bókina afar skemmtilega og nýtilega í kennslu en varla nýstárlega fyrir þá sem langaði til að kynnast hér á auðveldan hátt því sem Eysteinn kallar „neðanjarð- arútgáfur“ eftir dularfull skáld und- irheima sem aldrei komast á Landsbóka- safn. Öll útgáfan á bókinni bendir líka til að hún sé frekar ætluð kennurum til notkunar í skólum en forföllnum mið- aldra ljóðhákum. Formáli Eysteins þar sem hann ræðir hugmyndaleg og mál- farsleg einkenni ljóða þessara ára er fróðlegur og kurteis en ekki til þess fallinn að vekja spennu, og í stað þess að velja hreinlega bestu ljóð að eigin mati til að kynna hvert skáld um sig kýs hann að velja ljóð inn í nokkur þemu sem auðveldar nemendum úrvinnslu úr 349
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.