Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Árgangur

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1971, Blaðsíða 73

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1971, Blaðsíða 73
RÚNASTEINAR og mannfræði 73 höggvið á steina en annað letur. Frá því að notkun rúnaleturs hætti hlýtur það að hafa varðveitzt á þann hátt, að menn hafa skrifað það upp í syrpur sínar, hver eftir öðrum. Þegar komið er fram á 15.-17. öld hlýtur það að hafa verið orðið stirðnað, af því að það hafði ekki verið lifandi letur í margar aldir, og á löngum tíma og við margar uppskriftir hafa slæðzt inn margar villur og því voru sum rúnamerkin þá orðin röng. Syrpurnar átti efnafólkið, einkum það, sem stóð á gömlum merg. Rúnaletrið var eflaust orðið sjaldgæft þegar komið var fram á 17. öld, og ekki hefur galdratrúin, sem þá var í algleymingi, örvað viðhald þess. Það hefur því eflaust ekki verið margra fyrirmynda að leita fyrir rúnastöfunum handa þeim, sem höggva áttu á steinana, en fornlyndir menn hafa þá þó enn lumað á forskriftum. SUMMARY Runic Stones and Personal History. The earliest gravestones in Icelandic churchyards are for the most part oblong prismatic basalt columns, unworked but for the inscriptions which are carved with runes. These runic stones, never very numerous, can be roughly dated to the period 1300-1700. In most cases the inscriptions are very brief. Sometimes they are límited to the formel „Here rests N. N.", but quite often a few words like „God guard his (her) soul" are added. Anders Bæksted, in his book Islands runeindskrifter, Bibliotheca Arnamagnæana II, Copenhagen 1942, made a very thorough and valuable survey of Icelandic runic inscriptions. The present author only aims at examining the runic stones from the Point of view of genealogy and personal history, a side not paid much attention to by Bæksted. The outcome is that a good many persons, whose names we read on the stones, cannot possibly be indentified among people known from medieval documents. Others, however, are easily identifiable, and the author has succeeded in Proving the identity of quite a few in addition. In a few cases the inscriptions add a valuable piece of information to the knowledge available in other sources. The author points out that in more than one case a close family relationship can be established between two or more persons honoured with runic stones on their graves. Generally speaking these people belonged to the well-to-do class.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.