Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Árgangur

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1971, Blaðsíða 107

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1971, Blaðsíða 107
DRYKKJARHORN EGGERTS HANNESSONAR 107 hann þó mjög ótrúlegt, þar sem seinni áletrun á horninu sýnir, að það er komið í eigu alþýðufólks uppi í Harðangri í Noregi þegar árið 1619. Nú er það í sjálfu sér mjög ólíklegt, að konungur hafi haft í fór- um sínum gamalt íslenzkt drykkjarhorn til þess að láta búa sem gjöf handa Eggerti 1578. Og engin sérstök ástæða er til að gera ráð fyrir, að slíkar gjafir hafi farið milli konungs og Eggerts. Með samanburði við önnur verk AE er hins vegar ekki ólíklegt, að Eggert hafi látið búa hornið í ferð sinni til Hafnar 1578. En víst er það engan veginn, og ég get ekki séð, að horn Eggerts lögmanns sé neitt sönnunargagn í því máli, hvar AE vann verk sitt. Eggert hafði önnur mjög náin sambönd, einkum við Altona, þar sem hann var að nokkru leyti uppalinn, og þangað fór hann 1580 alfarinn og dó þar nokkrum árum seinna. Hitt er annað mál, að almennt talað er vitanlega líklegt, að slíkur höfuðsnillingur sem AE, er auk þess vann fyrir konung, hafi hvergi haft verkstæði sitt nema í höfuðborg ríkisins. Þess vegna er líklegt, að silfurverkið á horni Eggerts lögmanns hafi einmitt verið gert í Kaupmannahöfn, og þá helzt 1578. 1 lok greinar sinnar drepur Schoubye á þann möguleika, að AE kunni að vera stimpill meistara, sem kallaður er Elisæus Englend- ingur og vitað er að var gullsmiður konungs milli 1566 og 1572. En leyndardómsfullur er þessi merkilegi gullsmiður eftir sem áður. Mér hefur þótt ómaksins vert að minna á frægan grip, sem eitt sinn var í eigu Islendinga, í tilefni af grein Schoubyes. Það er auðséð, að Eggert Hannesson hefur ekki lotið að lágu, þegar hann valdi gullsmið til að búa horn sitt. Hann hefur kunnað vel að meta þennan gamla íslenzka grip. Hann hefur farið beint til sjálfs AE, sem smíðaði fyrir konunginn. Um örlög dýrgripsins fjölyrðir Schoubye ekki eða reynir að skýra, hvernig á því getur staðið, að slík konungsgersemi skuli aðeins þrjátíu árum eftir dauða Eggerts Hannessonar vera komin í eigu óbreyttra sveitamanna uppi í Nor- egsdölum. En um það mál stendur enn óhaggað það sem Matthías Þórðarson hélt fram í ágætri grein sinni um Velkenhornið í árbók Listiðnaðarsafnsins í Osló 1916, að langsennilegasta skýringin á því er ránið í Bæ á Rauðasandi árið 1579. Þá rændu útlendir reyfarar feiknum öllum af silfurmunum frá Eggerti Hannessyni, og er þessi atburður alkunnur. Margur góður gripur hefur þá skipt um eig- anda með skjótum hætti, og meðal þeirra hefur drykkjarhornið góða að líkindum verið.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.