Búfræðingurinn - 01.01.1947, Blaðsíða 83

Búfræðingurinn - 01.01.1947, Blaðsíða 83
BÚFRÆÐINGURINN 81 ástæðulaust er, og ef til vill til tjóns, að nota mjög j)ungan valta. Nægi- legt er, að hann sé 100—200 kg á eins m lengd eða ])ar um bil, ef landið er sæmilega unnið. Það er engin J)örf á að jjjappa flögunum saman umfram jiað, sem nauðsynlegt getur talizt til jsess, að þau geti haldizt hæfilega rök og fræið fái skilyrði til spírunar. Þegar grasfræinu er sáð í flögin á vorin, eru jiau venjulega orðin svo ])urr, að hægt er að valta óðar eftir sáningu, Þó er vel hugsanlegt og getur stundum verið réttmætt að sá svo snemma, að flögin séu enn of vot til að ])ola völtun. Moldin má ekki vera svo vot, þegar valtað er, að hún klessist saman eða loði mikið við valtana. í fyrra tilfellinu getur orðið allt of þétt, loftlaus skán á yfirborði flagsins. En af hinu síðara leiðir, að fræið getur færzt til og það valtazt illa. Þegar svona hagar til, er alveg skaðlaust að láta völtunina bíða um hríð, þar til er flagið er hæfilega þurrt. A meðan sígur fræið í sig raka og býr sig undir spírun. 13. Skjólsáð. Þegar einhverjum einærum gróðri er sáð með grasfræinu í þeim til- gangi að auka uppskeru sáðsléttunnar fyrsta sumarið, er það kallað slcjólsáð. Nafnið er komið af því, að upphaflega mun svo hafa verið talið, að þessi einæri fljótvaxni gróður skýldi frægresinu fyrir kuld- um og næðingum, meðan það var að spíra og ná fótfestu. Þó að því verði ekki neitað, að skjólsæðið veiti nokkurt skjól, þá mun nú varla lengur lagt mikið upp úr þessu atriði, því að þann stutta tíma, sem frægresið nýtur skjólsins, er þess sízt þörf, og svo er enginn vafi á, að áburðurinn, sem skjólsæðið tekur frá frægresinu, og skugginn, sem það veldur, gerir frægresinu meira ógagn en skjóláhrifunum nemur. Höfuðrökin fyrir notkun skjólsáðs eru, að þá sé nokkurn veginn örugg uppskera af sléttunum þegar á fyrsta sumri og vegna þess, hve skjólsáðið vex hratt, sé minni hætta á, að arfi nái undirtökum í slétt- unum. Gegn þessu vegur þó það, að sé grasfræinu sáð á hentugum túna og vel að því húið, á að fást dágóð slægja á slétturnar samsum- ars. En séu nokkur veruleg hrögð að arfa, þá getur ekkert hjargað annað en endurtekinn sláttur, og getur ])á vel farið svo, að skjólsáðið verði að litlum notum. A það skal líka hent, að smári, einkum hvít- smári, þolir illa skuggann af skjólsæðinu, og er því með öllu óráðlegt að nota það í smárasléttur. 6
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190

x

Búfræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Búfræðingurinn
https://timarit.is/publication/696

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.