Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1945, Síða 92

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1945, Síða 92
70 TÍMARIT ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGS ISLENDINGA guði og gæfunni. Hvað tæki við var í óvissu, en óvissan gat rúmað alt sem ímyndunaraflið og vonin gátu lagt til. Þegar hið ákveðna spor var stigið og farbréf keypt eins langt í mörgum tilfellum og efnin leyfðu. lá ekkert fyrir nema að rekja ferilinn á ó- kunnri braut. Hvort hér var að ræða um hugrekki eða ofdirfsku gat virst álitamál, en engu að síður hlaut alt þetta umrót að geyma ótæmandi efni í hin frábreyttustu ævintýri. Það varð einnig raunin á. Mikið var af erfiðleikum og harðri sókn, en þó svo mörg ævintýri á sviði veruleik- ans í þessari frumbýlinga sögu að færustu skáld hafa ekki komist lengra. Óskasteinn gæfu og gengis fellur svo ýmsum í hlut, að ótrúlegt þætti ef ekki væru staðreyndir fyrir. Þegar lesið er ofan í kjölinn kemur í ljós, að ævintýrið stendur föstum fótum í eðlilegum tildrögum og vel notuðum tækifærum en ekki tilvilj- un. En ævintýri er það engu að síð- ur. Eitt slíkt ævintýri felst í lífi eins hins nafnkendasta fslendings á vest- urslóðum — Hjartarl) Thordarsonar raffræðings, sem lést í Chicago á liðnum vetri. Hann kemur til Ame- ríku fimm ára gamall, missir föður sinn á fyrsta ári hér, nýtur þeirrar litlu tilsagnar er þá veittist í nokkr- um bekkjum barnaskólanna í byrj- andi sveit, en verður snemma að gefa sig að algengri vinnu til að sjá fyrir sér. Ungfullorðinn sækir hann kvöld- skóla í einn vetur og þar með er form- 1) Nafn hans er venjulega ritað Chester H. Thordarson. Hér er haldið við nafn hans eins og það var best þekt meðal islendinga. legri mentun hans lokið. Engu að síður nær hann þeim frama að vera talinn einn af tíu fremstu raffræð- ingum Ameríku um eitt skeið. Með þessu er þó einungis hálf-sögð sagan. Hann var auk þess merkur vísinda- maður á öðrum sviðum auk raffræð- innar, afbrigða fræðimaður og eig- andi hins merkilegasta prívat bóka- safns í Ameríku. Dæmi hans á engan sinn líka í sögu þjóðarbrotsins út- flutta. Margir hafa staðið sig vel, en enginn yfirstigið slíka erfiðleika og líka náð slíkum frama. Þegar maður reynir að lesa úr þeim drögum, sem liggja að þessum ein- staka æviferli, getur margt komið til greina. Sveinninn íslenski, er lagði út í heiminn með sínum sex ára gamall, átti að baki sér gáfaðan ætt- stofn, gott foreldri og sterka hneigð í eigin brjósti eftir þekkingu. En umfram þetta var hann sérstæð pet- sóna, sem hafði þrek til þess að vera trúr sínu eigin upplagi. Hans mikld gáfur voru framanaf torkennilegr1 vegna þess hann var svo ólíkur öðf' um. Eftir hans eigin frásögn var hon' um sem unglingi svo að segja ómögd' legt að læra nokkuð utanbókar, en þó var hann stálminnugur á efni þess et hreif huga hans. Næmi til að læra utanbókar var gjarnan talið glögg' asti vottur um gáfur, og því urðd færri sem attuðu sig á hvað var að gerast í huga hins vaxandi pilts' Hann átti sínar hugsanir og sín a' hugmál. Jafnvel áður en hann hvar^ frá ættjörðinni, höfðu norðurljósi11 heillað hann. Hann spurði systur síu3 hvað orsakaði þau, og þó hvorki hu11 né aðrir gætu gefið honum svar sen1 nægði, hélst við hinn vakandi huguf gagnvart náttúrunni umhverfis
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199
Síða 200

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.