Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar - 01.05.2009, Blaðsíða 28

Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar - 01.05.2009, Blaðsíða 28
VILHJALMUR ARNASON inguna verða varanleg til lengri tíma lirið. Lýðræðislegt sainfélag nærist á vel menntuðum borgurum og mikilvægara sé að hlúa vel að þeim en að dreifa kröftum sínum í dægurumræðu. Tvenns konar viðbrögð koma í hugann "við þessum málflutningi. I fyrra lagi það að þótt hið þolinmóða rækrunarstarf sem slálar sér á löngum tíma sé frumskylda okkar þá á sú skylda ekki að ýta hinum borgarlegu skyldum háskólakennara til hhðar nema síður sé. Ég tel mig hafa fært rök f\TÍr því að rækjum við þær ekki sé akveðin hætta á því að menningarlegum og félags- legum skilyrðum fræðastarfs hraki og þannig dragi úr möguleikum háskóla- kennara til að sinna frumskyldu sfnni. Þar með er jamframt líklegt að þau öfl styrkist sem koma í veg fyrir að frækom menntunarinnar falh í ffjóan jarð- veg í samfélaginu og ræktunarstarfið skih minni árangri en ella. Því mætti segja að vanræki háskólakennari borgaralega skyldu sína þá bregðist hann óbeint faglegum skyldum sínum við fræðin og nemenduma. Það kann kha vel að vera að fræðimenn ofmeti flæði hugmynda sinna til samfélagsins og þeir þurfi að beita sér á mun fleiri vígstöðvum en innan háskólanna til að bæta ræktunarskilyrðin fyrir boðskap fræðilegrar hugsunar. Sú staðhæfing að lýðræðislegt samfélag nærist á vel menntuðum borg- urum felur í sér að menntun þeirra geri þá ekki einungis færa um að stunda þær fræðigrefnar eða þau störf sem háskólakennslan býr þá undir heldur veki hún nemendur líka til meðvitundar um ábyrgð sína sem borgara í lýðræðissamfélagi. I lögum um leikskóla, grunnskóla og framhaldsskóla er talað um að námið skuli leggja grundvöll að því að börn verði sjálfstæðir, hugsandi, virkir og ábyrgir þátttakendur í lýðræðisþjóðfélagi. Ef til vill þyrfti að hafa sambærilegt ákvæði í lögum mn háskóla - þótt þetta hafi verið óskráð viðmiðun háskólastarfs um langan aldur. I þessu samhengi skiptir hka máli að Háskóli íslands er þjóðskóli, rekinn af opinberu fé, með ríkar skyldur við samfélagið. Þar með er ekki endilega sagt að háskóla- kennarar séu sjálfir virkir þátttakendur í lýðræðisþjóðfélagi, svo sem með blaðaskrifum eða útvarpserindum. En slíkt ákvæði myndi fela í sér hvatn- ingu til háskólakennara um að rækta með sjálfum sér og nemendum sínum gagnrýna hugsun um notkun þekkingarinnar í samfélaginu. Að öðrum kosti er hætt við því að vísindaleg þeklang og þjálfun nýtist öðru fremur sem framleiðsluöfl til aukins hagvaxtar, reiðubúin til að þjóna þeim sem best býður. Ég álít að þess konar hugsun hggi yfirleitt að baki þeirri stað- hæfingu að menntun sé besta fjárfestingin. Réttnefnd menntun verður ekki slitin úr samhengi \ið hugsun um það í hvaða skyni þekkingin er notuð og hvaða áhrif hún hefur á samfélagið. 26
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188

x

Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar
https://timarit.is/publication/1098

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.