Skagfirðingabók - 01.01.2011, Page 41

41
ANDRÉS BJÖRNSSON ÚTVARPSSTJÓRI
útrætt á þinginu 1969, tekið upp aft-
ur á þingi 1970 og afgreitt sem lög
vorið 1971, lítt breytt frá upphaflegri
gerð. Þetta var merkileg löggjöf og
markaði tímamót í stöðu Ríkisútvarps-
ins. Það sér á að frumvarpið er samið af
hæfum mönnum með mikla þekkingu
og reynslu af útvarpsmálum, þar sem
voru þeir Benedikt Gröndal og Andr-
és Björnsson, og við þeirra hlið einn af
virtustu lagamönnum landsins, Þórður
Eyjólfsson. Þessi lög urðu ramminn að
skipulagi og rekstri Ríkisútvarpsins í
stjórnartíð Andrésar við stofnunina,
eftir að þau voru sett.
Meginverkefni útvarpsstjóra var að
ann ast rekstur stofnunarinnar og gæta
hagsmuna hennar gagnvart stjórn-
völdum. Þar var stöðugur barningur.
Fjáröflun byggðist annars vegar á af-
nota gjöldum, hins vegar auglýsinga-
tekjum. Afnotagjöldin fengust yfirleitt
aldrei hækkuð í þeim mæli sem yfir-
menn Ríkisútvarpsins töldu nauðsyn-
legt, enda voru þau inni í vísitölu. Var
þeim þá bent á að hækka auglýsinga-
verð, en það gat verið viðkvæmt enda
markaðurinn sveiflukenndur. Sjón-
varpið var í eigin húsnæði á Laugavegi
176, en útvarpið með öllu sem því
heyrði til og fjármáladeildin voru á
Skúlagötu 4, þar sem þrengdist um
starfsemina jafnt og þétt.
Hið stóra viðfangsefni var að láta
byggja yfir Ríkisútvarpið. Lóð hafði
Reykjavíkurborg úthlutað nálægt því
svæði sem þá var kallað „nýi
miðbærinn“, á horni Háaleitisbrautar
og Hvassaleitis. Gerðist það á síðustu
Andrés útvarpsstjóri ásamt samstarfsmönnum á góðri stund. Frá vinstri: Örlygur Hálfdánar-
son útvarpsráðsmaður, Jón Þórarinsson, Andrés og Pétur Guðfinnsson.