Skagfirðingabók - 01.01.2011, Page 160
SKAGFIRÐINGABÓK
og segir: „Heldurðu að þú getir ekki
skutlað honum pabba upp í kirkju
garð á morgun?“ Sem var auðsótt mál.
Presti ofbýður
Við Inga, kona mín, hóf um búskap
okkar á neðri hæð hússins sem þeir
Salsbræður byggðu rétt fyrir 1950,
Skógargötu 6. Mjög hljóðbært var í
húsinu því gólfið milli hæðanna var úr
timbri, en Helgi og Siggi áttu heima á
efri hæðinni ásamt systur sinni Stef
aníu og syni hennar Heimsberg (Sig
urði Heimsberg Jónassyni). Helgi gat
rifist í Sigga bróður sínum endalaust
og þá tvinnaði hann blótsyrðin. Þeir
tókust líka stundum á og þá var eins
og gólfið ætlaði niður, slíkur var
djöfla gangurinn. Eitt sinn kom í
heimsókn til okkar hvítasunnuprest
urinn á Króknum, Daníel Glad, en
hann var forstöðumaður safnaðarins
sem var á þessum tíma mjög öflugur.
Þegar hann kom inn byrjuðu þeir að
rífast Helgi og Siggi. Þeir ruku saman
hvað eftir annað og Helgi bölvaði
ógurlega. Presturinn var svo hræddur
að hann þorði ekki út úr húsinu fyrr
en eftir tvo tíma.
Helgi hafði gaman af að setja saman
vísur og ein vísa eftir hann er svo
hljóðandi:
Stend ég við æginn og stari
steinhissa og forviða á brim,
undrast ég fjölróma fjarið
og fannhvítar öldur sem gnæfa við him.
Þeir Salsbræður hófu byggingu á húsi
sínu, Skógargötu 6, en í næsta húsi
þar fyrir sunnan bjó Stefanía Ferdin
andsdóttir og fjölskylda. Hún var með
fjós áfast húsi sínu og hálfopið haug
hús og rann oft mykja úr því út á göt
una. Sú saga var sögð að Helgi í Saln
um kemur að máli við hana og er heitt
í hamsi og segir: „Burt með öll skít
hús, hér á að koma villa“.
Jón Alexandersson, Snoddas hundur
og Sigmundur Sigurðsson.
Svipmynd úr bæjarlífinu frá æskuárum,
f.v.: Sölvi Sölvason, Árni Rögnvaldsson
og Gísli Konráðsson.
160