Úrval - 01.02.1962, Blaðsíða 154

Úrval - 01.02.1962, Blaðsíða 154
162 ÚR VAL Ég laut yfir barnið og kyssti enni þess. Litlir fingurnir, sem krepptust um vísifingur minn, virtust gefa mér orðlaust svar. Sólin skein glaðlega inn í her- bergið og á likvagninn, sem stóð á miðju gólfinu. „Við þurfum þig nú ekki leng- ur hér,“ sagði ég sigri hrósandi og reis á fætur og ýtti honum út á ganginn. Fæturnir voru stífir af þreytu, enda hafði ég ekki staðið upp i margar klukkustundir. Þá tók ég eftir liljunni, sem hjúkrunarkonan hafði komið með til að setja í hendur látins barns. „Það er engin hætta á að þetta deyi svona fljótt held- ur,“ hugsaði ég og braut framan af þurrum stilknum og setti blómið í meðalaglas við vögg- una. Barnið svaf nú léttum svefni, andardrátturinn var stuttur, en reglulegur. Dyrnar opnuðust. „Ungfrú Hart, mér finnst satt að segja, að þér ættuð að reyna að horfast í augu við þá stað- reynd ...“ „En sjáið!“ hrópaði ég og skeytti þvi engu, sem hún var að segja. „Guð minn góður,“ sagði hún. „Hún andar! Ég get ekki trúað mínum eigin augum!“ Það tólc yfirhjúkrunarkonuna nokkra stund að jafna sig, en liún vildi sem minnst um málið tala og gaf mér undarlegt augna- ráð öðru hverju. Siðan tók hún við af mér og sagði mér að fara og fá mér kaffisopa í eld- húsinu. Það, sem gerðist á næstu klukkustund, man ég aðeins ó- greinilega. í aðalsjúkrastofu deildarinnar hjálpaði ég einni stúlkunni að búa um tuttugu til þrjátíu rúm og vöggur. Þegar yfirvökukonan kom inn i sjúkrastofuna á morgungöngu sinni klukkan sjö, gaf hún mér undarlegt auga og sagði: „Þér megið fara núna, ungfrú Hart. Þér hafið átt óvenjulega erfiða nótt.“ „Þakka yður fyrir,“ sagði ég og komst síðar að því, að slika viðurkenningu á störfum hafði enginn heyrt um áður þarna á sjúkrahúsinu. Siðar minntist enginn á atvik næturinnar við mig nema stúlkurnar, sem unnu með mér. Þegar ég gekk yfir grasflötina í áttina til hjúkrunarkvenna- hússins, verkjaði mig í augun í sterkri morgunsólinni, og morgunloftið var svalt og hress- andi eftir lyfjadauninn i sjúkra- stofunum. Ég mætti hóp af hjúkrunarkonum á dagvakt á leiðinni, og ein þeirra, Jane Trevellan, kom til mín. „Þú ert nokkuð snemma búin
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.