Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1985, Blaðsíða 38

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1985, Blaðsíða 38
Tímarit Máls og menningar hans og þess vegna getur hann ekki bætt úr honum öðru vísi en með loft- köstulum, fantasíum sem innihalda ekkert annað en það sem hann er að flýja undan. Hin unga ást hans á Dísu virðist opna honum leið út úr þessum sálarháska og hvað eftir annað talar hann (og Julia Kristeva) um ástina sem læknandi afl. En Jóhann Sigurjónsson lokar þessari leið eiginlega strax og sýnir með íronísku sambandsleysi Lofts og Dísu að Loftur er ekki fær um að elska þó að hann þrái það ákaflega. Dísa hættir líka að vera val Lofts þegar faðirinn gerir hana að sínu vali í upphafi annars þáttar: Ef þú vilt gleðja föður þinn, þá reyndu, áður en þú ferð héðan, að ná ástum ungrar stúlku af göfugum ættum. Ég hygg, að þú munir ráða í það, við hverja ég á. Þegar þú kemur heim aftur úr utanförinni, kynni það að vera orðið um seinan. Og í útlöndum verða óefað margar freistingar á vegi þínum. Gegn þeim er engin vörn betri en að vita einhverja bíða sín með óbilandi trausti. (45) Faðirinn vill að Dísa verði sú Penelópa sem bíður Ódysseifs þegar hann snýr heim og nú liggur það fyrir Lofti að framkvæma vilja föðurins eða skapa sinn eigin vilja, ganga gegnum þau átök sem hann óttast svo mjög. Og það er Steinunn sem þvingar hann til uppgjörsins. Þáttur föðurins er afar athyglisverður í uppgjöri Lofts og Steinunnar. Hún vísar til föðurins (51) og virðist ganga út frá því að hefði Loftur sagt föðurnum frá sambandi þeirra hefði það tryggt henni Loft, þau hefðu staðið saman gegn föðurnum. Þegar hún hefur hins vegar sagt Lofti frá barninu gjörbreytist hann og í sviðsleiðbeiningum segir: {gengur um gólf, nemur staðar í miðju tali við og við. Akveðni hreimurinn í rbddinni minnir áföður hans.) (55) Þetta þýðir ekki að Loftur samsami sig föðurnum, ekki enn . . . þetta eru hrein hlutverkaskipti. Loftur leikur föðurinn og faðirinn hafnar bæði Steinunni og barni hennar. Steinunn skilur merkingu þessa og hótar að eyðileggja Loft og drepa þar með föðurinn: Allar framtíðarvonir þínar verða að engu. Það verða stór vonbrigði fyrir föður þinn. Gömlum manneskjum getur orðið svo hlægilega mikið um vonbrigði. (Hhsr) Þær geta dáið af þeim. Þú ert einkason- urinn, og þú verður honum til vansæmdar. (56) Og í síðasta sinn vísar Steinunn til föðurins en í þetta sinn eins og þau standi saman á móti Lofti: „Ég ímynda mér að honum finnist það skylda þín, að þú viðurkennir barnið þitt." En nú dugir þetta ekki gegn Lofti. Oll spenna er horfin úr sambandi hans og föðurins þegar hann svarar: „Þú getur eyðilagt fyrir mér framtíðarvonir mínar. Þú getur gert föður minn 300
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.