Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1937, Side 43

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1937, Side 43
a SlhiaBlespeair© á. HsSaimdl Eftir Dr. Stefán Eimtrsson I. Það mun varla orka tvímælis að Shakespeare sé nú talinn skáldkon- ungur Vesturlanda. Það er ekki nýtt mat: öll nítjánda öldin veitti honum lotningu. Hann var heldur ekki einn í þeim fjölmenna hóp skálda, sem deyja í fátækt og fyrir- litningu, en verða frægir eftir sinn dag. Hann var tvímælalaust mest naetinn leikritaskáldanna, er honum voru samtímis uppi á síðasta tug 16. °S fyrsta tug 17 aldarinnar. Og leikritaskáld voru í tiltölulega mikl- um hávegum hafðir í London á dög- uni Elísabetar drotningar. En refsi- vöndur Drottins þeirra púrítana, er «1 valda komust með Cromwell, átti eftir að slá leikhúsin, alt þeirra at- hæfi og alt þeirra hyski, í duft jarð- ar- Frægð meistarans frá Avon heið slíkan hnekki, sem hún hefir aldrei síðan orðið fyrir, og þeir sem héldu trygð við skáldið höfðu ekki við að verja hann fyrir hneyksluð- uni trúmönnum, sem sóru við nafn Postula eins og Bunyans og Miltons. Eftir fall púritana og endurreisn onungdómsins í Englandi rofaði af uýjum degi fyrir frægð skáldsins. ó var langt frá því, að menn 18. a darinnar vildu meðtaka hann eins eS hann var. Þeir dependeruðu af .eiln suotra franska smekk, eins og Is endingar um langan aldur dep- euderuð af þeim dönsku. Og þeim unst Shakespeare vera hálfgerður j.1, imaður, sem hefði gott af því að a a hlippa sig og snurfúsa, eins og trén og buskarnir í skrautgarðinum í Versölum. Spámenn þessa tíma voru menn eins og Dryden, Pope og Dr. Johnson. En allra daga kemur kvöld, og þegar líða tók á 18. öldina höfðu flestir fengið nóg af þessum skyn- sömu, fyndnu og upplýstu smekk- mönnum. Nú þráðu menn aftur hið óendanlega í náttúrunni og mann- lífinu, alt dularfult heillaði, og ofsi tilfinninganna var dáður á ný. Þetta var rómantíkin, og hún skipaði Shakespeare í það öndvegi, sem hann hefir síðan setið með sóma. Utan Englands var viðhorf manna við Shakespeare á 18. öldinni líkt og á Englandi. Upplýsingarmennirnir á Þýzkalandi og á Norðurlöndum þektu hann, virtu hann mikils og þýddu hann jafnvel, en það var ekki fyr en með rómantíkinni að hann var hafinn til skýja. Meðal þeirra, sem þýddu Shakespeare á Þýzkalandi voru menn eins og Wieland, Goethe og Schiller, en hina frægustu þýð- ingu gerði August Wilhelm von Schlegel, og kom hún út á árunum 1797—1801. Á Norðurlöndum fara menn ekki að gefa Shakespeare gaum að neinu marki fyr en eftir miðja 18. öld.* * Upplýsingar um sögu Shakespeares á Norðurlöndum hefi eg eftir hinum merku ribgerðum Martin B. Runds: “An Essay toward the History of Shakesjpeare in Nor- way”, Scandinavian Studies and Notes Vol. IV. 89—202 (1917); “Shakespeare in Den- mark” í sama riti Vol. V:191—196 (1919), þessi grein er útdráttur úr An Essay to- ward a History of Shakespeare in Den-
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186
Side 187
Side 188
Side 189
Side 190
Side 191
Side 192
Side 193
Side 194
Side 195
Side 196
Side 197
Side 198
Side 199
Side 200

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.