Jón á Bægisá - 01.11.2000, Síða 98

Jón á Bægisá - 01.11.2000, Síða 98
Krístine Krístofferson láta ykkur standa við stóru orðin.“ Allir þrír hlógu hæðnislega og full- yrtu að þeir óttuðust okkert hvorki á himni eða jörðu. Það var orðið áliðið þegar bókhaldarinn klifraði upp stigann og inn í herbergið sitt. Gísli, Bjössi og Leifi, fimmtán ára strákarnir þrír, voru glaðvakandi og hvísluðust á í mykrinu. Þeir voru að reyna sannfæra sjálfa sig um að þeir væru ekkert hræddir. Hinir voru að koma sér í koju. Eftir klukkustund heyrðist ekkert nema andardráttur sofandi manna. Skyndilega rauf ærandi hávaði þögnina og virtist koma frá kæliklef- anum á neðri hæðinni. Það hljómaði eins og þungt barefli væri dregið fram og aftur eftir pönnunum sem héngu þar á veggnum. Gísli og Leifi risu eldsnöggt upp við dogg, en Bjössi breiddi upp fyrir haus. Hrognamaðurinn afturgenginn! Bókhaldarinn settist upp, hann hafði hrokkið upp af værum svefni. Skyndilega hætti hávaðinn. Hann heyrði ekkert nema mjúkt gjálfur vatnsins við bryggjuna. Enginn hreyfði legg eða lið í svefnskálanum. Gísli og Leifi lögðust út af, hríðskjálfandi. Bjössi tuldraði fyrir munni sér hverja einustu bæn sem hann kunni. Hvernig átti að verjast afturgöngum? Smám saman fóru strákarnir að slaka á. Kannski hafði eitthvað dottið og tekið með sér pönnurnar sem héngu á veggnum. Það virtist skynsam- leg skýring. Þeir voru að festa svefn aftur þegar skelfilegt skrölt gall við og minnti á byssuskot. Bókhaldarinn rauk fram úr rúminu. Hávaðinn hætti jafnskjótt og hann hafði byrjað. Það hlaut að vera einhver skepna laus niðri, ályktaði hann. En hversvegna fór enginn á fætur til að kanna málið? Hávaðinn var nægilega mikill til að vekja menn upp frá dauðum. Við þessa hugsun mundi hann eftir líkinu í kælinum niðri og hann varð órólegur. En hann fór aftur í rúmið og reyndi að slaka á. Ungu pilt- arnir þrír störðu galopnum augum út í myrkrið. Þeir voru sannfærðir um að hér væri eitthvað yfirnáttúrulegt á seyði, þótt þeir vissu ekki hvað, og ráðlegast að halda vöku sinni. Þeir lágu skelfingu lostnir, heyrðu ekkert nema hjörtun ólmast í brjóstum sér og biðu morgunsins. Reimleikarnir hófust aftur. Núna var skarkað í plötunum á blikkofn- unum sem voru lengst inni í horni með skerandi gauragangi. Korkarnir í öðru horni tóku undir viðlagið og pönnurnar í kælinum fóru glamrandi af stað. Þá heyrðist einkennilegt skrapandi hljóð uppi á þakinu eins og einhverjum eða einhverju væri rennt fram og aftur. Þetta var alverst. Há- vaðinn var ótrúlegur. Svo var skyndilega aftur þögn. Bókhaldarinn þaut fram úr rúminu, opnaði dyrnar varlega, tók stefn- 96 á .ýðagrÁíá — TÍMARIT ÞÝÐENDA NR. 5 / 2000
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112

x

Jón á Bægisá

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Jón á Bægisá
https://timarit.is/publication/1166

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.