Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.06.1965, Blaðsíða 47

Tímarit Máls og menningar - 01.06.1965, Blaðsíða 47
Ilin útvalda vígsluna tengdi girnd líkamans þau böndum, síðan afleiðing hennar: börnin; en tæplega fertug áttu hjónin fátt sameiginlegt annað en húseign og örlitla bankainnstæðu. Þau duldu kynþreytu hvort á öðru. Hún sagði við hann á kvöldin: Guð veit ég væri fyrir löngu orðin uppgefin í þessu víti, strandaði ekki allt á lúshægum uppvexti barnanna. Hann svaraði engu, en hugsaði: hreyfi ég hönd eða fót þá er mér hús og innstæða töpuð. Af þessum ástæðum kaus Sveinn að þola óþolandi sið Katrínar, að rjúka að heiman hvenær sem þeim sinnaðist. Brottför hennar gekk hljóðalaust; þannig: Katrín setti upp fýlusvip í eld- húsinu, tróð fingrum í vettlinga í ganginum, vafði trefli um hálsinn í dyrun- um, klæddist vetrarkápu á tröppunum (eins og aðrar konur hafði hún að sjálfsögðu ekki getað fengið sér nýja kápu í fjögur ár), sneri inn aftur og kvaddi ekki laus við angurværð og klökkva. Nú verð ég ekki lengur hér til að rífast í og elda, sagði hún reiðilaust. Stundum kyssti hún yngsta barnið á kinnina, en bað hin um að varðveita minningu um móður sína í hjartanu. Stundarkorn leit hún tárvotum bænar- augum á Svein — og hurðin féll að stöfum. Sveinn stóð ráðþrota eftir á gólf- inu, ekki gjörsneyddur sektarkennd, í tómlegu eldhúsinu og andvarpaði: Hér sjáið þið alvöru lífsins. Mamma ykkar farin. Þið verðið sjálf að þvo matarílátin. Katrín var slungin kona. Þótt hún kæmist aldrei að heiman fyrir kápuleysi, af því stóð oftast styrinn, kom reiðihamur henni oftast í kápustað, bæði hlýrri og skjólbetri, svo Sveini varð oft hugsað: þar sem kápan endar þar tekur reiðihamurinn við. Katrín var frámunalega nægjusöm í þeim efnum, hún notaði alltaf sama haminn, sem ekkert beit á, en þótt hún hefði hann, óskaði hún einskis heitara en þess, að Sveinn gæfi sér kápu — bara svo hún gæti fleygt henni framan í hann. Þessi skjólflík hennar var samt búin einum ókosti, hún rann af henni áður en minnst varði. Það voru þess vegna ekki einungis börnin, sem héldu henni áfram í hjónabandi, heldur einnig kápuleysið. Hug- ur hennar var síbundinn kápunni — ég get hvorki skilið né dvalið í hjóna- bandi vegna kápuskorts hugsaði hún — og í höfði hennar hafði myndazt sú andlega spenna, sem oft er undirrót mannlegra stórviðburða. Katrín þekkti alla felustaði, sem ekki kröfðust nýrrar kápu, til að mynda skjólgóðan klett. Þar sat hún á sumrin, en á veturna, ef kalt var úti, kaus hún hænsnakofa nágrannanna. Hún dvaldi aldrei tvö köst í röð í sama kof- anum. Til skiptis hímdi hún undir húströppum eða brauzt inn í kartöflu- geymslur. 37
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.