Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.06.1965, Blaðsíða 12

Tímarit Máls og menningar - 01.06.1965, Blaðsíða 12
Undirbúningur margra strföa Jafnvel þeim mönnum sem hafa árum og áratugum saman látið sér skiljast hið sanna eðli bandarískrar utanríkisstefnu, hljóta atburðir síðustu mánaða að vera ærið umhugsunar- efni. Þeir boða vissulega breytingu á aðferðum, sem getur markað sögu næstu áratuga nýjum dráttum, ef ekki verður snúið við blaðinu innan skamms. Þessa mánuði hefur for- seti Bandaríkjanna og lið hans unnið að því ötullega að svipta burt síðustu velsæmisdul- unum af bandarískri pólitík; og ruddaleg og blóðug lygi þessara stjórnmálamanna, vald- hroki þeirra og yfirgangur, fyrirlitning þeirra á almenningsáliti, lýðræðisvinum, friðar- sinnum og menntamönnum minnir æ meira á þau atvik sem á sínum tíma vörðuðu leið Hitlers til heimsstyrjaldar. Svo eitt dæmi sé nefnt: aðferð Johnsons þegar hann lætur flugflota sinn dag eftir dag og nótt eftir nótt hella hundraði eða hundruðum tonna af sprengjum yfir land sem á ekki í stríSi viS Bandaríkin, en flytur á sama tíma ræður um frið, um friðarstefnu Bandaríkj- anna, um friðarfaðm sinn öllum opinn, — þessi aðferð er að engu frábrugðin því þegar Hitler var að halda sínar hjartnæmu friðarræður 1937—1939, um Ieið og herir hans lögðu undir sig hvert landið á fætur öðm.1 Þó er líklegt að Hitler hefði á sínum tíma varla get- að dottið í hug að halda því fram að flugfloti hans á Spáni stæði aðeins í styrjöld við brýr, og ekki varð honum heldur að vegi að sanna mannúð sína með þeirri óviðjafnan- legu ályktun að hernaður gegn brúm kosti engar blóðsúthellingar.2 Það skiptir auðvitað ekki máli hvort hér er um að ræða illkvittna tilviljun eða merki um það að áróðursráðunautar Bandaríkjaforseta hafi lært tækni sína af Hitler og Goebbels; þetta er að minnsta kosti eðlileg hliðstæða; hræsnin og blygðunarleysið, fyrirlitningin á heilbrigðri skynsemi almennings er af nákvæmlega sama tagi hjá stjórn Johnsons nú og Hitler fyrir tuttugu og fimm eða þrjátíu árum. Samt væri firra að halda því fram að yfir- gangsstefna Bandaríkjanna sé undin úr öllum sömu þáttum og nazisminn. Hún er að mestu leyti séramerískt tilbrigði imperíalismans. Ókvalráð valdbeiting í samskiptum við önnur ríki til framdráttar „bandarískum hagsmunum", gjörsamlegt skeytingarleysi um lög og rétt þegar „hagsmunirnir" kröfðust, er nærri jafngamalt í bandarískri pólitík og Banda- ríkin sjálf, þó að fyrst kasti tólfunum um aldamótin 1900. Jafnan gangsterismi = pólitík hefur lengi verið í gildi í Bandaríkjunum og sett sérstakt mót á bandaríska sögu. En að þvf er tók til utanríkissamskipta var þessi ræningjapólitík til skamms tíma einskorðuð að mestu leyti við næstu nágranna Bandaríkjanna, og sú staðreynd stuðlaði aftur að því að viðhalda þeirri furðulegu tvöfeldni sem er líka eitt af höfuðeinkennunum á sögu Banda- ríkjanna og sálarlífi Bandarikjamanna. Samskipti Bandaríkjanna við Suður-Ameríku 1 Hið gagnsæja áróðursbragð að bjóðast til að semja „án nokkurra skilyrða fyrirfram" við það ríki sem Bandaríkjamenn hafa ráðizt á að fyrra bragði, en neita að viðurkenna tilveru þess aðila sem hefur barizt við bandarískan her í bráðum fjögur ár — Þjóðfrelsis- fylkingar Suður-Vietnam, — þarf ekki að útskýra fyrir þeim sem hafa lesið ritgerð Edgars Snows í síðasta hefti Tímaritsins. 2 „There is no blood in a bridge"; ívitnað eftir Johnson forseta í Newsweek 17. maí. 2
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.