Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.06.1965, Blaðsíða 74

Tímarit Máls og menningar - 01.06.1965, Blaðsíða 74
Tímarit Máls og menningar f yrsta verkið sem ég samdi og lélegast þeirra allra. Og hann þakkar og hneig- ir sig fallega. Næst leikur hann „Hugleiðingu" og síðan „Æfingu" — efni þessara tón- leika er sannarlega mikið að vöxtum. „Hugleiðingin" er nauðalík „Draumór- unum", en hún er engu verri fyrir það. „Æfingin" þrautreynir á fingrafimi Bibis, sem raunar stendur hugkvæmni hans nokkuð að baki. En þá er komið að „Fantasíunni". Hún er eftirlætisverk hans sj álfs. Hann leikur hana alltaf sitt með hverju móti, gefur sér lausan tauminn, og þegar honum tekst bezt upp leika í höndum hans óvæntar, nýjar hugmyndir og skreytingar. Þarna situr hann og leikur, örlítill og hvítgljáandi, fyrir framan stóran svartan flygilinn. Aleinn og útvalinn situr hann þarna uppi á sviðinu ofar mannf j öldanum, sem virðist renna saman í móðu — skýrt mótuð einstaklings- sál kjörin til þess að hrífa þessa einu sameiginlegu múgsál, sem er bæði sljó og viðbragðstreg ... Mjúkt svart hárið ásamt silkislaufunni hvítu er komið fram á enni, sterk- byggðir, þjálfaðir úlnliðirnir eru á ferð og flugi, og vöðvarnir í brúnum barnslegum kinnunum sjást titra. Stundum bregður fyrir algleymi í hug hans, hann einangrast frá umheim- inum. Skrítin músaraugun, sem eru með þreytubaugum, beinast þá í átt frá áhorfendum að máluðum salarveggnum við hlið hans, horfa í gegnum hann, skima í órafjarska — það er hverful sýn, þrungin ólgandi lífi. En þá verður honum snögglega litið út undan sér fram í sal, og hann veit af sér frammi fyrir fólkinu á ný. Kvein og fagnaðaróp, hátt flug og mikið fall — „fantasían min", hugsar Bibi, gagntekinn af ástúð. „Nú skuluð þið hlusta, nú kemur að kaflanum, þar sem ég fer upp á cís!" Og hann leikur taktana, þar sem skiptir um tón- tegund, og fer upp á cís. „Skyldi fólkið taka eftir því?" „Æ, nei, auðvitað tekur það ekki eftir neinu!" Þess í stað reynir hann að gera fólkinu eitthvað til augnagamans, — hann h'tur upp í salarloftið, ósköp fallegur á svip. Fólkið situr í löngum röðum og horfir á undrabarnið. Og þetta hversdags- fólk er svo sem einnig að brjóta heilann um sitt af hverju. Hvítskeggjaður öldungur sem er með innsiglishring á vísifingri og hnúðóttan kepp — kýli mætti líka kalla það — á skallanum, hugsar með sér: „Eg ætti nú eiginlega að skammast mín. Eg komst aldrei lengra á listabrautinni en að leika „Allt í grænum sjó", og hér sit ég, hærugrár karlfauskurinn, og hlusta á þennan kettling fremja hreinustu töfrabrögð. En þess ber að minnast, að slíku er 64
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.