Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1977, Síða 118

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1977, Síða 118
Tímarit Máls og menningar um) er talað um málminn sterka sem er „dengdur við glóandi afl". Þar stendur í þýðingu: „och hamras med glödande kraft" (bls. 100). Enn hefur láðst að gera grein tveggja orða, afl (kk.) og afl (hvk.). I kvæðinu Einn sjösofenda (Að brunnum) segir svo í síðasta erindi: „Hér stend ég í skugga, hér bíð ég á báðum áttum ...“. Þetta þýðir Knuts- son: „Har stár jag i skuggan, hár vántar jag át báda háll...“ (bls. 107). Virðist þýðandi hafa misskilið orðalagið „á báð- um áttum" og tekið það svo að sjösof- andinn bíði einhvers sem komið geti úr báðum áttum. Mál mun að linni, en hér verður að víkja að síðasta kvæði síðari bókarinn- ar: Líða munu hríðir. Þetta kvæði hefur þýðandi greinilega gert sér far um að túlka vel, en verður fótaskortur á einu orði, svo að úr verður nokkurt nýmæli. I síðasta erindi segir OJS: Skína mun barni í blárri hvelfing sól fyrir stranglega stjörnu í rofi... Þetta verður þannig hjá Knutsson: Skina för barnet pá bláa valvet skall solen starkt dá stjárnan rámnat... (bls. 113). Þótt kvæðið boði að vísu að líða muni hríðir, er ekki gert ráð fyrir svo mikl- um stórmerkjum sem stjörnusprengingu í frumtexta. Hér virðist það vera (mis-) skilningurinn á rof sem setur allt út skorðum. Þetta er því miður orðinn nokkuð langur listi, og er þó ótalið ýmislegt sem tvímælis gemr orkað. En því er þetta gert, að hér er á ferðinni þýðandi sem sýnt hefur að hann getur miklu betur en þetta, og verður að læra af mistökum eins og orðið hafa. En þess skal og getið sem gott er. Margar þýð- ingar í þessari bók eru góðar. Eg nefni titla eins og Vid kallsprángen (Hjá upp- sprettum), Bön (Bæn), Drömkváde om en bro (Draumkvæði um brú) og Du minns en brunn (Þú minnist brunns). Mörg önnur vantar ei nema herslumun- inn, einmitt þann mun sem fengist hefði við meiri yfirlegu. II. Því miður gildir talsvert af þeim að- finnslum sem hér hafa verið gerðar að þýðingum Inge Knutssons einnig um þýðingar Knut 0degárd. Hrynjandinni er t. a. m. ekki nærri nógu vel fylgt, og svipur margra ljóðanna verður því allur annar en á frummáli. Þó verður víða séð að 0degárd er skáldlegar sinnaður, og einkum þar sem skáldlegar myndir njóta sín best, nær hann góðum tökum á efninu. A hinn bóginn er augljóst að kunnátta hans í íslensku er ekki eins og best verður á kosið, og leiðir af því ýms- ar rangþýðingar. Ekki getur 0degárd þess í þýðingar- kveri sínu að hann hafi haft stoð af þýð- ingum Knutssons. Hefði þó vel mátt nefna það, því fljótlegur samanburður textanna sýnir svo ekki verður um villst að þar er samband á milli. Þannig ganga villurnar í kvæðum eins og Hörkur, Turnmerki og Dans við brunninn (sjá hér að framan) allar aftur hjá 0degárd. Þar er nefnilega talað um að „svarte vargar uler holt / i snáret", „Ei grein / pá skrá over ei grein", og „den dulde 104
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.