Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 2010, Blaðsíða 35

Náttúrufræðingurinn - 2010, Blaðsíða 35
35 Tímarit Hins íslenska náttúrufræðifélags verndarsamtökin, í afstöðu sinni til einstakra stórframkvæmda, einkum vatnsvirkjana og tilheyrandi stór- iðju, en þau mál hafa brunnið mjög á landsmönnum síðasta áratug. Nátt- úruverndarsamtök Íslands hafa látið sig alþjóðlega náttúruvernd miklu skipta, svo sem loftslagsmál, og boð- ið stjórnvöldum byrginn á ýmsan hátt. Hófsamari afstaða var tekin af Umhverfisverndarsamtökum Íslands sem stofnuð voru 29. jan. 1999 að frumkvæði Steingríms Hermanns- sonar fv. ráðherra o.fl. Þau störfuðu í 2–3 ár og beittu sér fyrir nokkr- um ráðstefnum, en runnu svo inn í Landvernd. Ennfremur hafa risið upp óformleg samtök í tengslum við stóriðjuframkvæmdir á Suður- og Suðvesturlandi, t.d. Sól í Hval- firði og Sól á Suðurlandi, og samtök listafólks gegn Kárahnjúkavirkjun (Ljóðahópurinn). Draumalandið: sjálfs- hjálparbók handa hræddri þjóð eftir Andra Snæ Magnason kom út í mars 200619 og náði strax slíkri metsölu að ótrúlegt má teljast. Er ekki fjarri lagi að hún hafi valdið straum- hvörfum í viðhorfum Íslendinga til náttúruverndar, sem og samnefnd heimildarmynd eftir eftir Þorfinn Guðnason og Andra Snæ Magnason sem frumsýnd var í apríl 2009. Á sviði stjórnmála hefur Vinstri hreyfingin – grænt framboð, undir for- ystu Steingríms Sigfússonar, verið einörðust allra flokka í að verja nátt- úru landsins fyrir stórvirkjunum og stóriðju. Árið 2006 var komið á fót samtökum í Reykjavík, er nefn- ast Framtíðarlandið, með þátttöku fólks úr öllum flokkum, og veturinn 2007 ákváðu þau að ganga til liðs við Ómar Ragnarsson fréttamann og efna til framboðs til Alþingis, en hann hafði nokkru áður gerst skel- eggur baráttumaður gegn stóriðju- stefnu stjórnvalda. Við kosningar um vorið náði flokkur Ómars ekki tilskildum lágmarksfjölda atkvæða (5%) og kom því ekki manni á þing. Náttúruvernd hins opinbera Hin opinbera náttúruvernd tók stakkaskiptum á síðasta áratug 20. aldar. Miklar vonir voru bundnar við stofnun umhverfisráðuneytis, sem Hjörleifur o.fl. höfðu lengi barist fyrir á Alþingi og var loks stofnað árið 1990. Fyrstur til að gegna því embætti varð Júlíus Sólnes, bekkjar- bróðir okkar Hjörleifs úr M.A. Það hefur þó lengst af haft veika stöðu gagnvart öðrum stjórnarstofnunum og oft verið fulltrúi málamiðlunar eða undanlátssemi. Með breytingu á lögum um nátt- úruvernd 1996 var Náttúruvernd ríkisins komið á fót og tók hún að mestu við hlutverki Náttúruvernd- arráðs, sem þá varð aðeins ráðgef- andi nefnd. Eftir það fór ráðið að taka eindregnari afstöðu gegn stór- iðjuáformum en stjórnvöldum þótti hæfa og var það því lagt niður með lagabreytingu 1999. Árið 2003 tók Umhverfisstofnun við starfsemi Náttúruverndar ríkisins, sem síðan hefur verið svið í þeirri stofnun og lítið látið að sér kveða. Eitt af hlut- verkum Umhverfisstofnunar er að gera náttúruverndaráætlun til fimm ára. Sú fyrsta leit dagsins ljós 2003. Þar er lagt til að 77 svæði á landinu verði friðlýst, aðallega til að tryggja verndun fágætra tegunda dýra og plantna. Margar þessara tillagna eru lítt raunhæfar. Aðeins eitt svæði hafði verið friðlýst 2007. Fyrstu lög um umhverfismat tóku gildi 1. maí 1994 og hafði Skipu- lag ríkisins (skipulagsstjóri) umsjón með framkvæmd þeirra. Miklar deil- ur urðu um það hvort lögin ættu að gilda um Fljótsdalsvirkjun, sem veitt var lagaheimild fyrir 1982. Stjórn- völd töldu hana undanþegna mati og að tími gæfist ekki til að fram- kvæma það. Niðurstaðan varð sú að Landsvirkjun og Alþingi stóðu fyrir eins konar umhverfismati haustið 1999. Eftir hinn sögulega úrskurð Skipulagsstofnunar um Kárahnjúka- virkjun 1. ágúst 2001, þar sem lagst var gegn fyrirliggjandi virkjunartil- högun, þótti ráðamönnum sýnt að breyta yrði lögunum; það var gert 2005 og síðan er úrskurður Skipu- lagsstofnunar aðeins ráðgefandi. Þar með hafði ráðuneyti umhverf- ismála, þ.e.a.s. ríkisstjórnin, fengið alla þræði náttúruverndar í sínar hendur og það er nú undir flokks- pólitískum línum og duttlungum ráðherra komið hvernig úr þeim spilast. Þessi makalausa þróun hef- ur átt sér stað á sama tíma og mikið er rætt um nauðsyn aukins lýðræð- is og valddreifingar. Ástæðan var einkum stóriðjuvæðing Íslendinga, sem stjórnvöldum var annt um að hrinda í framkvæmd. Lokaorð Engin algild skilgreining er til á hug- takinu náttúruvernd og ekki fjarri lagi að hver og einn hafi sína sér- stöku skoðun á því. Sumir vilja jafn- vel snúa því við og tala um ‚mann- vernd‘ í staðinn. „Það er ástæðulaust að bjarga jörðinni, hún er fullfær um að bjarga sér sjálf. Það þarf ekki að vernda náttúruna náttúrunnar vegna, maðurinn hefur engin tök á að breyta neinu sem máli skiptir fyrir þróun hennar og sögu,“ ritar Guðmundur E. Sigvaldason, og Arn- þór Garðarsson tekur í sama streng: „… í framkvæmd er náttúruvernd aðeins fyrir fólk, fyrir okkur sem nú lifum og fyrir næstu kynslóðir.“20 Þetta viðhorf getur orkað tvímælis. Við erum á góðri leið með að stór- skemma vistkerfi jarðar, breyta loft- hjúpi hennar, og útrýma fjölda líf- verutegunda. Í versta falli gæti svo farið að hún yrði lífvana á yfirborði eins og plánetan Mars, sem endur fyrir löngu virðist hafa búið lífver- um nothæft umhverfi. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir hefur ekki tekist að finna algilda mæli- kvarða á verndargildi lands. Við- mið líf- og vistfræðinga eru iðulega allt önnur en gengur og gerist hjá almenningi og ganga m.a. út á líf- magn, fjölbreytni og fágæti tegunda og vistkerfa, sem ekki er augljóst og þarfnast rannsóknar. Þetta viðhorf verður stundum einstrengingslegt, t.d. þegar fágæt mosategund er lát- in ráða úrslitum. Þá er viðhorf jarð- fræðinga oft nokkuð á skjön við álit líffræðinga og skoðanir almennings. Eins og fyrr var getið voru feg- urð og fjölbreytni landslags lögð til grundvallar við skráningu náttúru- minja á vegum SÍN-félaganna. Sá 79 1-4#loka.indd 35 4/14/10 8:49:02 PM
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.