Skagfirðingabók - 01.01.1982, Síða 61

FRIÐRIK KONUNGUR V. OG ÍSLAND
skildinga auk eftirstöðva.1 Hegðun Drese var og ábótavant, og
var honum vikið frá embætti á Alþingi þá um sumarið.2 3 4
Rentukammerinu bárust málsgögnin um haustið, og var
málið tekið fyrir til afgreiðslu. Tillögugerð Kammersins til
konungs er dagsett 29. nóv. 1749, og hér gerir Rentukammerið
það að tillögu sinni, að Drese verði sviptur embætti, enda hafi
hann til þess unnið.5
Einnig skýrir Rentukammerið frá því í tillögugerð sinni, að
umsóknir um embættið hafí borizt, og eru umsækjendur fjórir.
Þessum mönnum raðar Rentukammerið síðan upp eftir verð-
leikum. Nr. 1 á þessum lista er Hans Toft, og hann hefur það
m. a. sér til ágætis að hafa verið staðgengill fráfarandi landfó-
geta. Ennfremur hefur hann lofsamleg ummæli ýmissa sýslu-
manna að leggja fram, og hann býðst til að leggja af mörkum
tryggingu fyrir tekjum konungs. Þá býðst hann og til að láta
Drese hafa þokkalegan lífeyri.
Nr. 2 á listanum er Skúli Magnússon sýslumaður í Skagafirði,
og hann hefur það sér til ágætis að hafa verið sýslumaður í 15 ár
samfleytt. Ennfremur hefur hann annazt fjárreiður Hólastóls og
annazt töku hollenzku dugganna 1740—41. '
Nr. 3 er Jacob Bautz, norskur skógarvörður á biðlaunum, og
nr. 4 er Björn Markússon, sem þá hafði fyrir skömmu lokið
lögfræðiprófi við Hafnarháskóla með mjög hárri einkunn.
Hans Toft virðist hafa staðið næstur embættinu eftir umsögn
og uppröðun Rentukammersins að dæma, en hann hafði einnig
annað fram yfir Skúla, sem ekki er nefnt í tillögugerð Rentu-
kammersins, enda ekki nauðsynlegt. Toft var Dani en Skúli
Islendingur, og síðan landfógetaembættinu var komið á fót 1684,
1 Norelores., 1749. Tillögugerð með kúrsk., nr. 131, 9- des. 1749. P. E. Ó. segir, að
vantað hafi 3400 rd., sjá Sögu ísl., VI, 147.
2 Saga ísl., VI, 459.
3 Sbr. nmgr. nr. 2.
4 Sbr. Jón Jónsson, Skúli Magnússon landfógeti, Rv., 1911, bls. 40 o. áfr.
59