Hugur - 01.06.2002, Blaðsíða 153

Hugur - 01.06.2002, Blaðsíða 153
Reynsluvélin Hugur Við áttum okkur á því að fleira skiptir okkur máli en reynsla um leið og við ímyndum okkur reynsluvél og gerum okkur svo ljóst að við myndum ekki nota hana. Við getum haldið áfram að hugsa upp nýjar og nýjar vélar sem hver um sig bætir einhverju við þá sem á undan fer. Við getum til dæmis, úr því að reynsluvélin svarar ekki löngun okkar til að vera einhvernveginn, látið okkur detta í hug að til sé um- myndunarvél sem getur umbreytt okkur í hvaða tegund manneskju sem við óskum okkur (að því gefhu að við værum við sjálf áfram þrátt fyrir ummyndunina). Varla myndi maður nota ummyndunar- vélina til að verða eins og maður vill vera og tengja sig svo við reynsluvélina að því loknu!2 Þannig að það er eitthvað sem skiptir máli til viðbótar við reynslu manns og við það hvernig maður er. Ástæðan er ekki heldur einungis sú að reynsla manns sé ótengd því hvernig hann er. Því að það má hugsa sér að reynsluvélin sé tak- mörkuð við reynslu sem er möguleg fyrir þá tegund af manneskju sem er tengd. Er málið að við viljum láta eitthvað af okkur leiða í heiminum? Hugleiðum úrslitavélina sem kemur til leiðar hverju því sem maður vildi koma til leiðar í heiminum og bætir framlagi hans við verk sem unnin eru með öðrum. Við skulum ekki fara nánar út í öll heillandi smáatriði þessarar vélar eða annarra. Það sem okkur fínnst truflandi við þær er að þær lifa lífum okkar fyrir okkur. Erum við á villigötum þegar við litumst um eftir tilteknum hlutum fram yf- ir það sem vélarnar eru hæfar til að gera fyrir okkur? Kannski höf- um við löngun til að lifa (sögn í germynd) sjálf, í tengslum við veru- leikann. (Þetta geta vélar ekki gert fyrir okkur.) Án þess að grafast frekar fyrir um hvað þetta getur leitt af sér, en það held ég að teng- ist á óvæntan hátt spurningum um frjálsan vilja og orsakaskýring- 2 Sumir mundu alls ekki nota ummyndunarvélina, að tengjast henni er eins og að svindla. Hinsvegar mundi ein tenging við ummyndunarvélina ekki koma í veg fyrir að maður þyrfti að taka á, enn væru hindranir sem við þyrftum að glíma við og með breytingunni hefðum við hækkað stöðu okkar og þar með gert hækkað raunhæf markmið. Og því skyldi maður vera þessarar áunnu stöðu síður verðugur en þeirrar sem arfgerð manns eða umhverfi í frumbernsku hefur fært honum? En ef hægt er að nota ummynd- unarvélina eins oft og maður vill og við gætum því náð hvaða árangri sem við kysum með því að þrýsta á réttan hnapp í hvert skipti sem við stöndum frammi fyrir nýju verkefni, þá væru engin takmörk sem við þyrftum að glíma við eða reyna að komast yfir. Væri þá eitthvað eftir að gera? Er ástæðan fyrir því að Guð er utan framvindu tímans samkvæmt sumum guðfræðilegum kenningum kannski sú að alvitur og almáttug vera hefði aldrei neitt við að vera? 151
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180

x

Hugur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.