Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.05.1987, Síða 51

Tímarit Máls og menningar - 01.05.1987, Síða 51
Kristín Geirsdóttir Jónas Hallgrímsson Snemma lóan litla í lofti bláu „dírrindí" undir sólu syngur: „Lofið gæsku gjafarans grænar eru sveitir lands, fagur himinhringur." Eg var mjög ung, þegar eg lærði þetta erindi og svo kvæðið allt um heiðlóuna, og eg man glöggt enn hvað eg var afskaplega hrifin af þessari dýrðarlýsingu og síðan slegin bitrum harmi, þegar kom að kvæðislokum. Barnshugurinn átti erfitt með að sætta sig við að þvílíkt yndi, svo skýlaus hamingja skyldi geta haft slíkan endi. Það verkaði líkt og högg. Samt þótti mér alltaf jafnvænt um kvæðið og hugsaði oft um það. Sá, sem lék svo óviðjafnanlega á strengi gleði og sorgar var eftirlætiskáld bernsku minnar og mér einna kærastur allra skálda, þó að óneitanlega hafi mér, bæði þá og síðar, þótt vænt um mörg önnur skáld. En það var eitthvað sérstakt við hrifningu mína af Jónasi, og flest þau kvæði, sem eg lærði fyrst voru eftir hann. Fyrst þeirra allra held eg að hafi verið Island, farsælda frón. Eg var alveg hugfangin af því kvæði, aðdáun mín átti sér engin takmörk. Eg vissi að þetta var ættjarðarljóð og ættjarðarljóð voru hátt metin í þá daga, en það talaði líka til mín á annan og enn innilegri máta en önnur þessháttar kvæði sem eg þekkti til. Hinn framandlegi háttur þess og hljómfall töfraði mig og sá unaðslegi, rómantíski ljómi, sem umlukti hið harmræna efni. Eg hef hugsað um það seinna að í þessu kvæði hafi eg í fyrsta sinn fengið einskonar heildarsýn yfir sögu Islands, þetta undarlega ævintýri norður- hafa, þá sögu sem mér hefur síðan verið hugstæð alla ævi. Einu sinni heyrði eg því slegið fram, að vísu aðeins sem tilgátu, að ef til vill hefði almenningur á Islandi fyrst lært að meta Jónas til fulls eftir það að Halldór Laxness birti hina miklu ritgerð sína um hann í Alþýðubókinni forðum daga. Eg man eftir þessari ritgerð og vissi að hún vakti athygli, en þar sem eg þekkti til þurfti hennar ekki við til að minna á Jónas Hallgríms- son. Þegar eg man fyrst eftir, og það mun hafa verið hátt í tveimur áratugum TMM IV 177
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.