Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1998, Qupperneq 96

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1998, Qupperneq 96
KRISTJÁN B. JÓNASSON andlegu starfi höfundarins, afurð vinnu hans og verksmiðja í senn, efni sem á sér engan platónskan gullfót, enga innistæðu í frummyndaheimi hins „vel skrifaða“ en stendur óstöðugum og síbreytilegum fótum á sínum eigin völtu forsendum. Hún er ekki tjáning sálar í búri; hún er framrás orku, áþekkt því þegar líkamanum er beitt til ásta. Hún rís upp af líkama þess sem ritar eins og væri hún sjálf líkami af líkama og í henni búa eiginleikar sem fæðast af þörfinni til að umbreyta líkamanum og laga hann að eigin vilja, eigin duttl- ungum. Limlesting hins efnislega líkama, umbreyting hans og endurmótun, er á vissan hátt tilraun til að heimta skriftina aftur til baka. í stað þess að fara með skriftina út úr líkamanum fer líkaminn að rita sig sjálfan upp á nýtt. Hann hættir að treysta að textinn millifæri orkuna yfir á nýtt snið en nýtir hana til að endurvinna sig sjálfan. Allir kannast við hve gaman það er að „lesa“ fólk sem hefur lagt natni og orku í að umbreyta sér sjálfu, skjóta í sig málmi, rista á sig myndir, breyta nefi og brjóstum. Það hefur sannarlega „sögu að segja“. Langan bálk um minningar sem ristar voru á búkinn og færðar inn í húðina, ör eftir gaddavír eða vígtennta hunda, skrámur eftir harðhenta elskhuga og ógleymanlega smámynd af birtuspilinu fyrir utan tattústofuna í Amsterdam þar sem heilagur Georg með lensu var ristur í vinstra herðablaðið. Hvílíkt lífshlaup! Hvílík ævisaga sem aðeins verður les- in af næmasta túlkanda, lesanda sem megnar að smeyga sér inn í eyðurnar og hefja þaðan upp eina söguna enn, ekki guðlega merkingu, heldur sögu sem flöktir skamma stund og hverfur svo. Er þetta ekki góð skrift? Hin allrabesta skrift? III Loftið er þunnt á Parnassostindi og gammarnir verða þreyttir af því að anda því að sér. Þeir endast verr til göngu og hafa lítinn mátt til skrifta en mæna dagana langa niður í dalina, niður til borganna þar sem önnur menning en þeirra dafnar í fúlli láglendisstybbunni. Þeir horfa á menjar hennar með lítt duldum viðbjóði og finnst þar fátt til matar enda skortir þar skýru mörkin milli góðs og ills sem að þeirra áliti bera uppi alla menningu. Þeir gæla við þá hugmynd að í hópi þeirra ríki eilíft gullaldarástand og þessi ímyndaða fortíðardýrð gagnast þeim sem mælistika á allt sem ber fyrir sjónir. Mottó þeirra er: „Hvernig hefði Virgill komist hér að orði,“ jafnvel þótt þeir kunni ekki latínu og hafi vart lesið nema hálfa línu eftir skáldið í enskri þýðingu. Þeir þumbast sum sé við og láta eins og úrvalshópur afburðamanna geti enn skorið úr um góða skrift og vonda, fellt afdráttarlausa dóma um bögubósa og brilljansa og kveðið upp úr um muninn þar á með slíkum þunga, að allur al- menningur kyngi munnvatni og lími aftur á sér gúlann. En þeir tala fyrir daufum eyrum. í borgunum eru það ekki Parnassosmenn sem hafa úrslita- 94 www.mm.is TMM 1998:3
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108
Qupperneq 109
Qupperneq 110
Qupperneq 111
Qupperneq 112
Qupperneq 113
Qupperneq 114
Qupperneq 115
Qupperneq 116
Qupperneq 117
Qupperneq 118
Qupperneq 119
Qupperneq 120
Qupperneq 121
Qupperneq 122
Qupperneq 123
Qupperneq 124
Qupperneq 125
Qupperneq 126
Qupperneq 127
Qupperneq 128
Qupperneq 129
Qupperneq 130
Qupperneq 131
Qupperneq 132
Qupperneq 133
Qupperneq 134
Qupperneq 135
Qupperneq 136
Qupperneq 137
Qupperneq 138
Qupperneq 139
Qupperneq 140
Qupperneq 141
Qupperneq 142
Qupperneq 143
Qupperneq 144
Qupperneq 145
Qupperneq 146
Qupperneq 147
Qupperneq 148
Qupperneq 149
Qupperneq 150
Qupperneq 151
Qupperneq 152
Qupperneq 153
Qupperneq 154
Qupperneq 155
Qupperneq 156
Qupperneq 157
Qupperneq 158
Qupperneq 159
Qupperneq 160
Qupperneq 161
Qupperneq 162
Qupperneq 163
Qupperneq 164

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.