Morgunn


Morgunn - 01.06.1934, Blaðsíða 91

Morgunn - 01.06.1934, Blaðsíða 91
MORGUNN 85 hugur um það, að þá þekkingu eiga þeir honum að þakka, sem þeir hafa lært að nefna einkavin í hverri þraut, hon- um, sem kvaðst vera með þeim alla daga alt til enda ver- aldarinnar. Og er það ekki dásamlegast, að undanförnu ástvinunum okkar skuli vera falið það, að veita ljósi þeirrar vissu inn í hugi vora, en þetta ljós er spíritisminn ómótmælanlega að flytja inn í haustnæturhúm mann- legra þjáninga og hugrauna. — En þegar eg minntist á haustnóttina, brá fyrir í huga mér leifturmynd frá löngu liðnum tíma. Eg held eg verði að verja þessum síðustu augnablikum, sem eg á ráð á, til að draga hana upp fyr- ir ykkur í fáum og einföldum dráttum. Eg var á ferð hingað til bæjarins sjóleiðis að haustlagi. Áður en eg gekk til hvílu, kom eg upp á þiljur. Þögul og dimm haust- nóttin grúfði yfir öllu. Hvergi sá land. Við heyrðum að- eins niðinn, þungan og dimman af öldum úthafsins, sem brotnuðu á skérjóttri ströndinni, er við sigldum fram með. Eg fór að hugsa um sjómennina, sem hrekjast á misjafnlega útbúnum fleyjum innan um brim og boða í óblíðum haustnæturveðrum. En hvorki myrkrið eða stormurinn virtist trufla ró eða öryggi þeirra, er stjórn- ina höfðu á hendi. Skipið rann áfram örugt og ákveðið þrátt fyrir náttmyrkrið. Stýrishöldurinn horfði á leiðar- steininn, stefnunni var beint á skært og fagurt ljós, er blikaði fyrir stafni. Ljósið kom frá vitanum, sem sendi geisla sína út yfir stormæst hafið gegn um haustmyrkrið. Vitinn er boðberi lífsins og tákn umhyggjunnar fyrir vel- ferð annara. Hann er eins og auga algóðrar forsjónar yfir brotsjóum úthafsins. Eg fór að hugsa um fleiri. Eg fór að hugsa um þá, sem reika einmana og með sorg í hjarta um forsælulendur mannlífsins, þá, sem hrekjast fram og aftur fyrir straumum og fellibyljum óblíðra ör- laga um skerjótt og brimsollin úthöf mannlífsins. En einnig handa þeim eru bygðir vitar. Ljósið í þeim er kær- leiki guðs. Þeir eru svör guðlegrar forsjónar við bæn- um og neyðarkalli mannlífs-sjófarendanna. Þeir eru
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Morgunn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.