Helgafell - 01.12.1942, Blaðsíða 88

Helgafell - 01.12.1942, Blaðsíða 88
362 HELGAFELL sjálfu, frekar en mynd af því. Því vill það gleymast, að þessi málverk voru einu sinni álitin hálfgerð ,,klessuverk“ og þau tákna mikla bylt- ingu í íslenzkri list. — Ásgrímur er ennþá í fullu fjöri, og enn má vel bú- ast við breytingum í list hans. Sístarfandi og lifandi listamenn finna ætíð eitthvað nýtt. En hin miklu afrek, er hann á að baki sér, hafa sígilda þýð- ingu fyrir málaralist þjóðarinnar. Ekki eingöngu sökum fegurðar beztu mynda hans, heldur og af þeirri ástæðu, að leit hans í heimi listanna hefur haft örlagarík áhrif á stefnu yngri kynslóða málara, sem lærðu af reynslu Ásgríms og hreinskilni. ÞaS má ef til vill finna ýmislegt að einstökum verkum Ásgríms, en allt verða það smámunir einir við hlið þeirrar stað- reyndar, að í honum býr eðli hins mikla listamanns, sem aldrei lamast af sjálfsgleði eða vöntun á siðferðislegu þreki til aS halda skoðunum sínum í listrænum efnum til streitu. Og meðan þeirra eiginleika gætir í íslenzkri málaralist, er engin ástæða til að bera kvíðboga fyrir framtíS hennar. ÞaS eru ekki þeir meðal ungu málaranna, er reyna að eftirlíkja verk Ásgríms, sem eru arftakar hans, heldur miklu fremur hinir, er halda við anda þessa málara í list komandi tíma. Þorvaldur SJ^úlason. jóhannes Kjarval og skilningstré hans { allri list má aðgreina tvo meginþætti: Áhrif samtíðarinnar og sérkenni listamannsins sjálfs. Er fram líða stundir, verða einkenni tímans æ skýrari og skýrari, en sérkenni einstaklingsins fölna. Á sínum tíma hefur eflaust verið nokkur munur á Tizian og Palma Veccio, þótt við þekkjum verk þeirra varla í sundur. Þessi tvö öfl geta haldizt í hendur og styrkt hvort annað, en þau geta líka barizt um listamanninn og reynt að slíta hann í sundur. Rembrandt var barn síns tíma, þótt hann gengi að lokum feti framar en samtíð hans. Hann hefði sennilega kunnað prýðilega við sig á 17. öldinni. Aðrir listamenn eru til, sem eiga ekki heima á neinni öld. Öll list þeirra er barátta milli hins tíðbundna og hins tíðlausa — hins dauðlega og hins eilífa. Einn þessara manna er Jóhannes Kjarval. Sá, sem sér myndir Kjarvals fyrsta sinni, á erfitt með að finna samhengið. Þær verka a hann eins og verk óskyldra manna. Sumt er impressionismi,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172

x

Helgafell

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgafell
https://timarit.is/publication/1076

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.