Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.09.2012, Side 36

neðanmálsgreinarnar á baksíðu næsta blaðs á undan. Það ber glöggt vitni
um agaða hugsun og vinnubrögð Sigurðar að hann skyldi vinna rannsóknir
sínar með þessum hætti.
Gamlatestamentisfræði og hebresk málvísindi voru að sönnu ástríða
Sigurðar Arnar og honum tókst að koma þeirri ástríðu til skila til nemenda
sinna og kveikja áhuga þeirra á fræðunum. Enda voru ávallt nógu margir
nemendur sem kusu að sækja framhaldsnámskeið í hebresku, þótt ekki
væri nema til að njóta samvistanna við Sigurð Orn. Minnisstæðar eru
veislurnar sem hann og Guðrún, kona hans, héldu nemendunum er sóttu
framhaldsnámskeið í hebresku. Sigurður var heillandi sögumaður og sagði
m.a. leiftrandi sögur af litríkum persónuleikum kennaranna sem hann
kynntist í Uppsölum þegar hann var þar við nám og störf. Ein sagan sem
hann hafði sérstaka ánægju af að segja var um skapstirðan prófessor sem
skorti tilfmnanlega umburðarlyndi gagnvart nemendum sem voru ekki mjög
sleipir í tungumálunum sem hann kenndi. í frásögn Sigurðar lágu brattar
tröppur upp að skrifstofu prófessorsins. Einhverju sinni var nemandi í prófi
hjá honum á skrifstofunni og gekk ekki vel. Að því kom að þolinmæði hins
vanstillta kennara þraut svo hann missti stjórn á sér og grýtti ritvélinni sinni
á eftir nemandanum sem flýði skelfmgu lostinn niður tröppurnar. Það var
ekki laust við að það ískraði í Sigurði af kátínu er hann sagði þessa sögu og
margar slíkar er lýstu litríkum atvikum á lífsleið hans.
Með Sigurði Erni Steingrímssyni er genginn hjartkær lærifaðir og vinur
sem verður sárt saknað. Hann hvíli í friði - alav hashalom.
34