Úrval - 01.02.1947, Síða 14

Úrval - 01.02.1947, Síða 14
12 tfRVAL Hann var af góðu fólki kora- inn, iðinn og naut álits í hern- um. Hann var harðfylginn eins og bolabítur og hestamaður ágætur. Þetta hljómar ekki illa, en sambúðin við hann var óþol- andi, sagði Anita. Hún fæddi fyrsta barn sitt rétt innan við tvítugt, og tveim árum síðar annað. Fleiri börn átti hún ekki. Maður hennar var leiðinlegur. Honum var sama um hana. Hann beitti hana að vísu ekki ofbeldi, en fór með hana eins og fíngert dýr. Til þess að gera illt verra, lenti hann í skuldabasli og gerði sig að öreiga með f járhættuspili og öðru. Auk þess olli hann sér aukinnar vansæradar með því að draga sér opinbert fé, en það komst upp. — Þú fannst hár í súpunni, skrifaði ég Anitu. — Ekki eitt hár, heila fléttu, svaraði hún. Upp úr þessu fór hún að fá sér elskhuga. Hún var ung og grannvaxin, og henni datt ekki í hug að bíða þess að verða gömul og ljót í hinni skrautlegu íbúð sinni í Berlín. Maður hennar var liðsforingi í úrvalsherdeild. Anita var töfr- andi fögur. Hann var stoltur af að kynna hana fyrir vinum sín- um. Auk þess átti hún ættingja í Berlín, sem umgengust háttsett fyrirfólk. Svo fór hún að fá sér elskhuga. Anita er blátt áfram, dálítið stolt og bregður fyrir sig góð- látlegri lialdhæðni. Hún er há og hraust, augu hennar eru brún og full af fyrirlitningu, og hún hefir mjúkan, brúnan litarhátt, sem fer vel við svart hárið. Loks fór hún að elska mig dálítið. Sál hennar er óspillt — ég held næstum að hún hafi ungmeyjarsál. Henni gremst sjálfsagt, að hún hefir aldrei elskað almennilega. Hún hefir aldrei borið reglulega virðingu fyrir nokkrum manni. Og síð- ustu tíu dagana hefir hún verið hérna hjá mér í Tyrol. Ég elska hana og ég er ekki ánægður með sjálfan mig. Ef til vill bíð ég líka ósigur. — Hefirðu aldrei elskað mennina þína? spurði ég. — Ég elskaði þá — en ég stakk þeim öllum í vasann, sagði hún, og það var vottur af óánægju í röddinni. Hún yppti öxlum við alvarlegu augnaráði mínu. Ég lá í rúminu og var að velta því fyrir mér, hvort ég myndí lenda í vasa hennar ásamt
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.