Skírnir - 01.01.1855, Blaðsíða 93

Tyrkjastri'ðið.
FRJETTIR.
95
Silistría, þá gjörfei hann honum boí), og bafc hann gefa upp borg-
ina, því hann gæti ekki varifc hana hvort sem væri; en Mussa svar-
abi, a& Guí) einn rjefei sigrinum, en ekki mundu þeir upp gefa
kastalann, meban einn Tyrki stæfei til varnar. þá sendi Paskevits aptur
boí) til hans og baub honum afarmikife fje, ef hann vildi upp gef-
ast, og leiddi honum fyrir sjónir, aí) ella mundu Rússar ekki frá
hverfa, fyrr en þeir hcfbu drepib hvert mannsbarn í kastalanum;
en Mussa svarabi honum á þá leib, aí> hann skyldi sækja kastalann
meb vopnum en ekki mefe gulli, hann vildi og heldur falla mefe
drengskap en lifa meb skömm. Mussa var þó svo fátækur þegar
hann dó , afe hann átti ekki fyrir útfcir sinni, og var hann þó af
ríku foreldri; en hann hafbi gefib fátækum mikife fje, og var öllum
hjálpsamur. Soldán ljet gjöra útför hans veglegá, eptir því sem þá
var kostur á; en hann hefur sjálfur getií) sjer þann oröstír, er aldrei
mun fyrnast.
Sá hjet Girtli Mehemeb, er tók vib eptir fráfall Mussa. Eptir
þetta gjörfeu Tyrkir úthlaup næstum á hverjum degi, og veittu Rúss-
um mikib manntjón og ónýttu fyrir þeim marga víggarba, og mátti
þá kalla, aí) fremur væri sókn en vörn af Tyrkja hendi. 9. dag
júnímánafear gjörfeu Tyrkir enn mikife úthlaup, svo afe Rússar hrukku
fyrir, og ljetu marga menn; Paskevits varfe sár af skoti, svo afe hann
varfe afe selja yfirstjórn lifesins í hendur Gortsjakoff, en fór sjálfur til
Jassy, höfufeborgar í Moldá, og lá þar um stund í sárum. Sama
dag var hershöffeingi Schilder skotinn í fótinn, ogmolafeist mjög allur
fóturinn { sundur; var þafe svo mikife sár, afe læknar urfeu afe taka
af honum fótinn; en hann bar ekki af sársaukann og dó nokkrum
dögum sífear; þá fjell og Liiders hershöffeingi, og aferir fleiri af hin-
um beztu lifesforingjum Rússa. ]>etta var hife mesta tjón fyrir Rússa,
því Schilder var líf og sál í öllu umsátrinu, og haffei bezt vit á öllu,
er umsátur snerti. Einn ósigur enn bifeu Rússar fyrir lifei því, er
Ómer sendi nifeur úr fjöllunum á móti hershöffeingja Grotenhjelm.
Fyrst lagfei afe honum mikill Tyrkja her, og tókst þegar harfeur bar-
dagi mefe þeim; en ekki leife á löngu áfeur en fleiri komu, varfe þá
Grotenhjelm ofurlifei borinn og flýfei undan. Nú bar ekkert merki-
legt til tífeinda þangafe til 21. júní, þá fjekk Gortsjakoff orfe frá
Pjetursborg, afe hann skyldi ljetta umsátrinu, og hverfa mefe lifei