Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.09.2012, Page 171

sem er miðlægur í doktorsritgerð Gunnlaugs, þ.e. sköpunarsöguna og svo
söguna af syndafallinu. Kirsten Nielsen, íyrsta konan á Norðurlöndum
til að verða prófessor í gamlatestamentisfræðum, við Arósaháskóla, tengir
einnig við „imago Dei“ og doktorsverkefni Gunnlaugs í grein sinni þar sem
einnig er vikið að því ríkulega myndmáli sem finna má um Guð í Gamla
testamentinu. Nielsen færir fyrir því rök að nauðsynlegt sé að notast við
hið fjölbreytilega myndmál sem þar er að finna, í stað þess að einblína á
einhverja eina mynd, eins og t.d. þá sem birtir ofbeldisfulla guðfræði.
Þá eru ótaldar greinar sem e.t.v. má flokka undir „hefðbundna ritskýr-
ingu“. Hér má nefna grein Kristins Ólasonar, eins ritstjóranna, sem
fjallar um sigurljóð einnar kvenhetju Gamla testamentisins, Debóru, í
Dómarabókinni. Jón Asgeir Sigurvinsson fjallar um guðsnafnið Jah í Gamla
testamentinu. Karl William Weyde, prófessor við Menighetsfakultetet í
Ósló, ritar um notkun hugtaksins massa í Gamla testamentinu, einkum í
spámannaritunum. Þá er áhugaverð grein Yvonne Sophie Thöne, sem lauk
doktorsprófi við háskólann í Kassel í Þýskalandi árið 2011, og hefur kennt
við Háskóla íslands sem gistikennari á vegum Erasmus 2011 og 2012.
Thöne skrifar um Sálm 55 þar sem hún með aðferðum frásagnarfræði (e.
narratology) færir fyrir þvf rök að sálminn megi lesa sem bæn kynferðislega
svívirtrar konu.
Að lokum ber að nefna síðustu grein afmælisritsins, sem fjallar um
forngrip í eigu dr. Shlomo Moussaieffs tengdaföður forseta Islands. Konrad
Martin Heide, vísindamaður á CNMS-stofnuninni við Háskólann í
Marburg, segir þar frá leirkersbroti með áletrun í 27 línum, sem álitið er frá
því fyrir Babýlonarherleiðingu (586—538 f.Kr.). Grein Heides ber því ekki
síst vitni hve persónulegt afmælisritið er að mörgu leyti, því Gunnlaugur
hefur heimsótt dr. Moussaieff, séð söfn hans bæði í London og Herzliya í
Israel og ritað um þau.
Þannig hafa allar greinar ritsins einhverja persónulega tengingu við
afmælisbarnið. Þær eru ýmist ritaðar af persónulegum vinum og kollegum
erlendis, eða fyrrum nemendum og samstarfsfólki hér á landi og fjalla um
þau svið biblíufræðanna sem helst hafa heillað afmælisbarnið. Sem slíkt
verður ritið að teljast afar vel heppnað þar sem það hefur að geyma fróðlegar
og læsilegar greinar eftir breiðan hóp höfunda sem varpa ljósi á gróskuna
sem einkennir biblíufræðin.
Áhrifasaga er þeim kostum búin að hún laðar að lesendur sem annars
hefðu e.t.v. ekki lagt sig eftir lestri biblíufræða með margvíslegum teng-
169