Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 13

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 13
O Ð I N N 13 Sjera Jón N. Jóhannessen og frú Þuríður Filippusdóttir. Hinn 21. febr. síðastl. ljest ein af hinum mikilhæfustu og bestu prestskonum þessa lands, Þuríður Filippus- dóttir, kona sjera ]óns N. ]óhann- essens.prests að Stað íSteingríms- firði. Hún var dóttir hinna nafn- kunnu merkishjóna Filippusar Fil- ippussonar og Guðrúnar Quð- mundsdóttur, sem all-lengi bjuggu á Gufunesi miklu rausnarbúi. Þar ólst hún upp við reglusemi og dugnað, enda varð hún sjálf, er hún, ásamt manni sínum, reisti bú í sveit, frábær búsýslukona, bæði að því er hyggindi og dugnað snerti. Það var árið 1904, að hún, 19- ára gömul, giftist sjera ]óni N. ]óhannessen, sem þá var aðstoðar- prestur að Kolfreyjustað, en næsta ár fjekk hann veilingu fyrir Sand- fellsprestakalli í Öræfum, og á Sandfelli reistu þau blí næsta Jón N. Jóhannessen og vor, en við fremur lítil efni. Sjera ]ón er mjög vel gefinn maður og margfróður, og því varð hann nú ekki að eins prestur Öræfinga, heldur læknir þeirra um leið, — því langt og erfitt, og stundum alveg ómögulegt, er að vitja læknis í Öræfum —, enda hafði hann lært allmikið í lyfjafræði í Vesturheimi, eftir að hann hafði lokið guðfræðis- prófi hjer heima, og nú lagði hann enn meiri stund á að kynna sjer þau fræðj sem allra best, svo hann gæti hjálpað sem flestum. Þótt prestakall sjera ]óns væri þá ekki mjög stórt, fór mikill tími í að stunda bæði þessi störf, prests- starfið og eftirlit og hjálp sjúkra, svo sennilega hefði það mjög hnekt afkomu þeirra hjóna, ef kona hans hefði ekki getað hugsað um búskapinn, bæði inni og úti, eins vel og hún gerði, því þó sjera ]ón væri góður búmaður og hefði mikla ánægju af allri bú- sýslu, þá skorti hann einatt tíma til þess að hugsa um búskapinn eins og þurfti hin fyrstu búskaparár sín. Eftir sjö ára dvöl í Öræfum áttu þau mikið og gott bú; en hugur þeirra leitaði til suðvesturlandsins, þar sem ættingjar og vinir dvöldu, og sótti sjera ]ón því um Stað á Ölduhrygg og fjekk það ernbætti árið 1912. Þar bjuggu þau hjónin mjög góðu búi í 10 ár og áttu inndælt heimili. Gestrisni þeirra var mjög ann- áluð þar vestra, og kom það sjer vel fyrir marga, því Staðarstaður er í þjóðbraut, þegar farið er um Snæfellsnes sunnanvert. Minnist jeg margra ógleym- anlegra ánægjustunda, er jeg átti á heimili þeirra á þeim árum, þar sem jeg kom svo oft og alt af var tekið sem vini og bróður. Bæði voru þau jafnan samtaka í gest- risni og góðgerðasemi og mörg- um kærleiksverkum. Um prestsstarf sjera ]óns vóru allir á einu máli, að mjög væri ánægjulegt að hlýða á messu hjá honum, söngröddin fögur og ræð- ur hans markvissar og ákveðnar, því hann hefur æfinlega vitað, á hvern hann trúði, og aldrei viljað hvika frá Kristi, »hinum kross- festa og aftur upprisna;* og var kona hans honum þar mikil stoð, því trú hennar var jafneinlæg og ákveðin og hans. Síðan bjuggu þau hjón að Dreiðabólsstað á Skógarströnd, þar sem sjera ]ón var prestur í 6 ár, og að Stað í Steingrímsfirði, þar sem hann enn er sóknarprestur, en af búskap ljetu þau síðastliðið vor, því þrátt fyrir búhyggju og dugnað þeirra beggja reyndist það ókleift að reka bú- skap með hagnaði, er kaupa þurfti allan vinnukraft, en þau voru bæði farin að lýjast til erfiðisvinnu á sextugsaldrinum, sem að líkum lætur, því aldrei höfðu þau sparað krafta sína, meðan þrek og þol leyfði. Þau hjón eignuðust þrjár dætur, af þeim er ein gift, Mattea, og á heimili á Akureyri; hinar báðar, Filippea og Guðrún, eru uppkomnar og hafa lengst af dvalið á heimili foreldra sinna, og allar hafa þær aukið mjög á gleði þess og gæfu, verið þar »sólbros frá sælulandi*, sendar góðvinum af guði alda. Það, sem sjerstaklega gerði heimili þessara mætu hjóna eins ánægjulegt og það var, var hin sameiginlega trú þeirra og traust til frelsarans, sem aldrei haggaðist, þó eitthvað bljesi á móti, og hin ákveðna ró, sem hvíldi þar yfir öllum og öllu, svo einhver kyrð og friður fór jafnvel um sálu gestsins, sem að garði bar; honum leið þar svo vel við hinn innilega hlýleika og hið hógláta bros húsbændanna. Þess vegna skiljum vjer, vinir þeirra, svo vel, að þeim hjónum fanst, sem hvert líðandi ár væri fegursta sambúðarár þeirra; Þuriður Filippusdóttir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.