Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 38

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 38
38 O Ð I N N Jeg vildi ekki og stóð innarlega í ganginum, ailur fannbarinn. Fiygenring kvaðst þá skyldi sækja brjefin og á meðan talaði jeg við frúna og var að sannfæra hana um að mjer væri óhætt, jeg gæti ekki vilst. Svo kom Flygenring og sagði við konu sína: »Farðu nú upp og búðu um gestarúmið. Jeg hef aflæst öll- um dyrum, svo að hann getur ekki sloppið út«. Svo sagði frúin,að hún mundi ekki festa blund, ef jeg færi út í þetta veður. Ljet jeg þá undan og var þar nóttina og langt fram á næsta dag í besta yfirlæti. — Þetta var eina nóttin, sem jeg gisti í Hafnarfirði á þeim árum. — Jeg hafði mikið yndi af að koma til Ög- mundar Sigurðssonar, skólastjóra, og var hús hans mjer ávalt opið. Það var bæði lærdómsríkt og skemti- legt að sitja á tali við hann, því hann var vel að sjer í bókmentum, og fór jeg aldrei þaðan svo, áð jeg lærði ekki eitlhvað. Voru þau hjón mjer bæði afar- góð og vildu alt fyrir mig gera. ]eg hafði svo góðan tíma til þess að heimsækja fólk á mánudögunum, þar sem jeg hafði ekkert að gera funda milli, frá kl. 1 til kl. 8. — Hjónin í húsinu, þar sem jeg leigði, ]ón Lauga og Ingveldur kona hans, reyndust mjer framúr- skarandi vel, og varð ]ón seinna fjelagsmaður og . velgerðamaður fjelagsins á marga lund. Sumurin 1912 og 1913 voru mjer einnig sjerlega unaðsleg. ]eg tók mikinn þátt í knattspyrnustarfinu; hafði tvö fjelög, »Val« og »Hvat«, í Reykjavík, og var á flestum æfingum, og ungt fjelag í Hafnarfirði. Það kom mjer í góðar þarfir, að jeg var þá fyrir skömmu (1910) búinn að læra að nota reiðhjól; hafði mjer verið gefið ágætis reiðhjól og varð það mjer bæði til gagns og skemtunar. ]eg fór einu sinni á því austur að Þjórsá, til þess að sjá ána og brúna. Jeg gisfi þá á Eyrarbakka hjá Guðmundi Guðmundssyni og Ragnheiði, vinkonu minni frá Kornsá, dóttur Lár- usar Blöndal. Þótti mjer skemtilegt að sjá allan drengjahópinn þeirra. Þó þótti mjer á vanta, að elsti sonur þeirra, Björn, var í sveit, en hann hafði jeg ekki sjeð síðan hann var barn, eins og getið er um áður. — A útmánuðunum 1912 varð jeg þess var, að nokkrir piltar voru farnir að æfa sig í að laika á lúðra; voru það sumir áhugamestu piltarnir í knatt- spyrnumálinu og öðrum framfaramálum fjelagsins. Jeg fjekk þá, sem áhuga höfðu fyrir þessari list, til að sameina sig í flokk og hafa reglulegar æfingar, og varð þeíta úr, og fengum vjer Hallgrím Þorsteinsson fil þess að kenna. Lagði hann við það mikla alúð. Hljóðfæri voru útveguð, en sum þeirra voru skrifli og sitt úr hverri áftinni. Svo var fjelagið stofnað á háfíðarfundi á sumardaginn fyrsta, og kallað »Sumar- gjöfin«. Á fundinum ljeku þeir fvö lög, sem þeir höfðu best æft. Var nú þar á eftir gengið með kappi og áhuga að æfingunum. Mjer fanst, að framför flokksins mundi hindrast, ef hljóðfæri væru ljeleg, og rjeðist í að panta um 20 hljóðfæri frá Þýskalandi, og kostuðu þau um 1000 krónur. Jeg fjekk bankaláh til þess að borga þessi hljóðfæri, og gerði við bankann þann samning, að á hverjum mánuði yrðu borgaðar 50 kr., en það var hin mánaðarlega afmælisgjöf mín. Annað- ist Júlíus Arnason þá innborgun, fór með peningana þangað, í staðinn fyrir til mín, þann 25. í hverjum mánuði, því að jeg þorði ekki að fá þá sjálfur í hendur, af ótta fyrir því, að þeir eyddust þá í annað, og þannig fann jeg ekki til þyngsla skuldarinnar. — Mikill var nú fögnuðurinn, er þessi ágæfu hljóðfæri voru lögð fram og æfingar með þeim byrjuðu. Varð flokkurinn síðar til gagns 03 skemtunar í fjelaginu á marga lund. A útmánuðum vetrarins 1913 var hið mesta fjör í fjelagsstarfinu í öllum deildum; hinir yngri menn úr Unglingadeildinni færðu líf og fjör með sjer inn í aðalfjelagið (A D) og fundir voru vel sóttir, unglinga- deildin var í blóma og yngsta deildin ætlaði að sprengja stóra salinn. Var það að þakka fjörmiklu starfi »Úr- valsins*. Þorvaldur bóksali Guðmundsson flutti oft sína skemtilegu og fróðlegu fyrirlestra, og mikið var af ýmsum sjerfundum, bæði meðal ýmissa stjetta og í sjerstökum starfsgreinum fjelagsins. íslendingasög- urnar voru mikið lesnar og oft talað um þau efni. Svo fór að koma til tals meðal »Úrvalsins« og pilta, sem voru sjerlega handgengnir því, að stofna sjerstaka grein fyrir drengi, og líkja eftir »Frivillig Drenge- forbund* í Danmörku og skátahreyfingunni á Eng- Iandi, en byggja það starf á föstum kristilegum og þjóðlegum grundvelli. Jeg hjelt erindi um þetfa um páskaleytið í U-D og lýsti hugsjónum mínum; vakn- aði þá svo mikill áhugi fyrir þessu, að hreyfingunni varð ekki haldið í skefjum, og var samt í mjer eins og einhver hrollur og kvíði, að leggja út í það. En hinir yngri starfsbræður mínir voru fullir af áhuga og hrundu málinu fram. Var nú farið að undirbúa alt til stofnunar þessari grein. Konur úr K. F. U. K. sátu við að búa til bún- inga. Þeir voru sniðnir eftir fornaldarsniði, en gæta varð þess samt, að þeir yrðu svo ódýrir sem kostur var á. Það var blár kyrtill eða stakkur, með hvítum brydd- ingum og belti fyrir rýting, þar yfir rauð skikkja, með hvítu loðhlaði og krækju uppi í hálsmálinu með spennu. A höfði var hjálmhúfa rauð og blá, með hvífum skúf framan í, og var hún í laginu sem bátur
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.