Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 61

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 61
O Ð I N N 61 Meiri-Tungu-bræöur og konur þeirra. Meiri-Tungubræður; þannig eru þeir venjulega nefndir í daglegu tali í sinni sveit, bræðurnir Þorsteinn og Bjarni Jóns- synir, bændur í Meiri-Tungu í Holtumí Rangár- vallasýslu. Enda er því svo varið um þá bræður, að naumast er hægt að minnast svo annars þeirra að hins sje ekki getið, svo sam- ofinn hefur æfi- ferill þeirra verið, svo náið samstarf, svo líkir margir eiginleikar, t, d. glaðlyndi, gest- risni, hjálpfýsi og góðgreind. Báðir jafn-ástríkireigin- menn og feður, og elskulegir húsbændur. — Báðir mjög vel þektir að öllu góðu innan síns hjeraðs — Rangárvallasýslu —, og eiga enda fjölmarga vini og kunningja víðsvegar um Suðurland og í Reykjavík. Þetta, sem hjer er sagt, á jafnt við um hinar ágætu konur þeirra bræðra, sem síðar verður getið, og sem í öllum greinum standa mönnum sínum jafnfætis, en að engu á baki, enda náin frændsemi með þeim hjónum hvorum tveggja. Foreldrar þeirra bræðra voru: Jón Bjarnason, bóndi í Meiri-Tungu (sem í þá daga hjet Moldartunga), dáinn 22. nóv. 1877, 66 ára; og kona hans, Salvör Þorsteinsdóttir, hreppstjóra á Arnkötlustöðum, Run- ólfssonar s. st., Bernharðssonar frá Asmundarstöðum. En Salvör, kona Þorsteins Runólfssonar, var dóttir Halldórs Sigurðssonar bónda í Marteinstungu. En móðir Halldórs í Marteinstungu var Salvör dóttir sjera Bárðar Jónssonar, sem prestur var í Guttormshaga 1719 —'55; má rekja þá ætt til Gísla biskups Jóns- sonar í Skálholti og fleiri mætra manna, en yfirleítt mun sú ætt hafa verið traust og góð bændaætt. Salvör Þorsteinsdótttir er dáin 29. okt. 1893. Bjarni, Þórdís, Jón, faðir þeirra Meiri-Tungu-bræðra, var sonur Bjarna frá Sandhólaferju, hins þekta og orðlagða glímu- manns. En Bjarni »sterki« var sonur Gunnars »signeta- smiðs« á Sandhólaferju (d. 1805), en Gunnar var sonur sjera Filippusar í Kálfholti (d. 1779), og var þessi ætt á seinni hluta 18. aldar og fram á þennan dag nefnd »Ferju- æti«. Einkenni hennar eru: gáfur, fjör og hagleikur. Þeir bræður mistu ungir föð- ur sinn (dáinn 1877); var Þor- steinn þá 14 ára (f. 19. júlí 1863), en Bjarni 12 ára (f. 19.febr. 1865), alls voru börnin 4, tvær systur, Salvör og Val- dís, lítið eitt eldri en bræðurnir, dóu báðar ung- ar, önnur 18, hin 21 árs; hjer voru því erfiðar ástæður hjá móð- urinni, sem var mjög efnalítil. — Reyndi því mjög snemma á manndóm bræðranna, því hún hjelt áfram búskap með börnin, og kom það sjer vel að þau höfðu verið vanin við að vinna. Varð það þá úrræði þeirra bræðra — sem svo oft bæði fyr og síðar hefur bjargað við litlum sveitabúum, að eldri drengurinn, Þorsteinn, fór til sjóróðra suður með sjó, þá nýfermdur. Stundaði hann svo sjó upp frá því næstu 10 árin á vetrarvertíðum, lengst í Herdísarvík, en Bjarni stundaði búið heima. Reynd- ust þeir snemma duglegir verkmenn, hvort heldur var var til sjós eða lands, þó ekki væru þeir miklir menn að vallarsýn. En áhuginn, að bjarga sjer og móður sinní, var brennandi, enda jukust brátt efni þeirra, og er móðir þeirra dó (29. okt. 1893) máttu þeir heita vel efnaðir, og stóðu þá orðið framarlega í bænda röð. Á árunum 1890-1900 hófust fyrir alvöru jarða- bætur hjer sunnanlands, það er að segja túnasljettur með ofanafristu, og svo garðahleðsla og skurðgröft- ur. Á þeim árum risu og upp nokkrar húsabætur. Þá koma einnig hestvagnar (kerrur) til sögunnar. Þeir bræður voru meðal fremstu manna í öllum Þórunn, Þorsieinn.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.