Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 88

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 88
88 O Ð I N N - Æfiminningar sjera Friðriks Friðrikssonar. Eftir prófessor Richard Beck. Andlegt frjómagn og helgunarafl sannrar kristni lýsa sjer hvergi jafn öfluglega og í lífi og starfi þeirra, sem fylgt hafa trúlegast fyrirdæmi meistara síns á jarðar- göngu sinni. Æfisögur slíkra eru því bæði vekjandi og eggjandi, kærkominn lestur kristilega sinnuðu fólki og þeim öllum, sem skipa siðferðislegum þroska í öndvegi menningarlegrar framsóknar. Svo munu flestir mæla, að sjálfsæfisaga sjera Frið- riks Friðrikssonar eigi tvímælalaust heima í flokki þess konar rita, en hún hefur, sem kunnugt er, verið að koma út í tímaritinu »Óðni« um nokkurt skeið, og er enn ólokið. »Undirbúningsárin«, fyrsta bindi þessara æfiminninga, var sjerprentað 1928, en framhald þeirra, »Starfsárin« (fyrsti partur), kom út í bókarformi fyrir eithvað ári síðan. í »Undirbúningsárunum« sagði, eins og nafnið bend- ir til, frá æsku höfundar og yngri árum, því tímabili, þegar horf unglingsins við lífinu mótast auðveldast og varanlegast af umhverfi, atvikum og samneyti við aðra. Þá eru lagðir hornsteinar að framtíðarheill hlutaðeig- anda. Hvað sjera Friðrik snertir, var lífsskoðun hans — trúarvissa hans og eldheitur kristlegur áhugi — ekki bygð á foksandi augnabliksákvörðunar, heldur á kletti langrar, harðrar trúarlegrar baráttu; og á þeim trausta grundvelli rís smámsaman og eflist víðtæk og blessunarrík starfsemi í þágu íslensks æskulýðs, þess hluta hverrar þjóðar, sem mest er þörf hollrar leið- sagnar. Frá þeirri starfsemi og aðdraganda hennar segir í »Starfsárunum«, en í inngangsorðunum að þeim kemst höfundur svo að orði (með Undirbúningsárin í huga): »]eg hafði fundið markmið mitt í heiminum, og vissi, að hverju jeg ætlaði að stefna, Þess vegna endaði jeg bókina um undirbúningsárin á þessu tímabili, enda þótt þeim væri eigi að fullu lokið, því jeg sá engan veg, hvernig byrja ætti, og hafði hugsað mjer að fara að öllu hægt og gætilega. Starfið lá framundan; jeg sá það í hillingum álengdur, og lagði það í Guðs hönd, hvenær og hvernig það ætti að byrja. En fyrsti liður starfsins áleit jeg að vera ætti námið á presta- skólanum. Svo yrði hitt að koma á einhvern veg«. Atburðaríkum prestaskólaárum sínum lýsir sjera Frið- rik því næst hispurslaust og skemtilega, eins og honum er lagið; kynnist lesandinn hjer talsvert ýmsum fremstu tnönnum íslenskran kirkju, þáverandi og núverandi, og ber höfundur þeim öllum vel söguna; en þessi frá- sögn hans frá skólaárunum verður jafnframt næsta glögg lýsing á trúarlífinu í Reykjavík, og raunar víð- ar á landinu, því hann ferðaðist á þessum árum bæði norðan lands og vestan í kristilegum erindum, bein- línis eða óbeinlínis. Jafnhliða náminu vann sjera Friðrik fyrir sjer með drengja- og unglingafræðslu; hitt var þó enn meir um vert, að snemma á prestaskólaárum sínum hóf hann þegar kristilega æskulýðsstarfsemi sína, sem von bráð- ar bar ríkulega ávexti í stofnun Kristilegs fjelags ungra manna (K. F. U. M); bygði hann þar á reynslu sinni í slíkum fjelagsskap í Danmörku og naut aðstoðar og samúðar margra ágætismanna þarlendra og ís- lenskra, lærðra sem leikra. Var fjelagið stofnað 2. janúar 1899 með rúmlega 50 drengjum og hjet framan af »Kristilegt unglinga- fjelag*. Telur sjera Friðrik stofnfundinn rjettilega »einn af merkustu atburðum* lífs síns, því þar með var eigi að eins hlaðinn fastur grunnur að æskulýðs- starfi hans, heldur einnig brotið blað í nútíðarsögu íslenskrar kristni. Stuttu síðar stofnaði sjera Friðrik einnig Kristilegt fjelag ungra kvenna (K. F. U. K.), í fyrstunni undir nafninu »KristiIegt stúlknafjelag«. Hafa bæði fjelögin dafnað vel og lifa góðu lífi, þó stund- um hafi að vonum verið á brattan að sækja. Og ekki eru þeir fáir unglingarnir, sem þar hafa orðið fyrir heilnæmum áhrifum, verið vísað til vegar, þegar þeir stóðu áttaviltir á einhverjum krossgötum æfi sinnar. Af öðrum atburðum frá prestaskólaárunum dvelur Magnús Pjetursson státaði hjá nafninu H. v. Euler. Mjer er og kunnugt um, að prófessor v. Euler hafði mjög mikið áiit á Magnúsí sem vísindamannsefni. — Erfiðustu árin voru að baki. Það leið að náms- lokum. Heima biðu næg verkefni. Alt virtist leika í lyndi. — Nú eru allar þær borgir brotnar. — Magnús, fjelagi og vinur. Orð og óskir, hversu einlægar sem eru, fá þig eigi afturkallað. En þakkir og árnaðaróskir litlu »nýlendunnar« okkar fylgja þjer yfir í ókunna landið. — Þú varst gæddur þeirri guðs- gáfu, að skapa alt af sólskin og sanna gleði í kring um þig. Við þökkum þjer margar sólríkar samveru- stundir. — Vertu sæll! Sigurður Þórarinssott.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.