Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 56

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 56
56 O Ð I N N ár annan togara, »Ara«, sem hann kallar eftir sínu fyrra skipi, »Leikni«, og hafa þeir síðan báðir gengið frá Vatneyri, — þar til nú fyrir skemstu, að »Leiknir« sökk úti á rúmsjó, en menn björguðust allir. Sömu- leiðis varð og mannbjörg.þá er gamli »Leiknir< strand- aði í vetrarbvrjun 1931. Með því að Olafi var aldrei um að þurfa að Ieita til annara með það, er hann þurfti, meira en hann mátti til, sama hvort var heldur um það að ræða, sem þurfti til útgerðarinnar eða annars, en þörfin hins vegar mikil, einkum eftir að togara-útgerð hófst, fyrir margt það, er eigi var áður hægt að fá þar á staðnum, þá rjeðist hann í ýmsar endurbætur og framkvæmdir. Bryggjuna, sem hann ljet endurbæta og stækka árið 1920, jók hann enn að miklum mun árin 1933 og 1935, svo að nú er hún önnur fullkomnasta hafskipa- bryggja á Vesturlandi. Nýja vatnsleiðslu lagði hann til hafnarinnar árið 1932. Sama ár og hann keypti gamla Leikni, tók hann á leigu brauðgerðarhús það, sem til var á staðnum. En með því að það var gam- alt og úr sjer gengið, bygði hann nýtt árið 1927 og hefur starfrækt það æ síðan. Vjelsmiðja hafði verið reist á Vatneyri í tíð »Miljóna- fjelagsins«. Ljet Ólafur endurbæta hana mjög mikið 1921, svo að bæði hans eigin skip og erlendir tog- arar geta nú fengið alla nauðsynlegustu viðgerð þar á staðnum. Þá hefur hann og starfrækt íshús síðan 1914. Hefur það fullnægt ísþörf hans eigin skipa og fleiri. Árið 1922 ljet hann setja rýja frystira í það og tekur það kjöt til frystingar, en hvergi nærri fullnæg- andi fyrir bæjarbúa. Eitt af því, sem hann ljet gera útgerð sinni til efl- ingar og þæginda, var að koma upp netagerðarvinnu- stofu, þar sem net hafa síðan verið hnýtt handa tog- urum hans. Fjekk hann árið 1933 kunnáttumann úr Reykjavík til þess að standa fyrir því verki og hafa 6 stúlkur síðan haft atvinnu við netahnýtingu, alllangan kafla úr árinu. Loks hefur hann látið steypa mikið og fallegt »plan« upp frá bryggjunni. Fram til síðustu ára voru vagnar, sem menn ýttu á undan sjer eftir spori, notaðir við upp- og útskipun fiskjar og annara vara, en árið 1932 voru vagnarnir lagðir til hliðar og bílar feknir í þeirra stað. Vfirleitt hefur á Vatneyri, sem annarstaðar, færst í það horf, að innleiða vjela-afl í stað mann-afls, þar sem hægt er að koma því við. Síðasta sporið í þá átt var stigið nú á þessu ári, er vöru-krani var keyptur, sem síðan hefur verið notaður á bryggjunni við alla upp- og útskipun. Sumar hinna síðast töldu framkvæmda munu, að einhverju leyti, hafa verið gerðar að undirlagi sona Ólafs, sem all-miklu voru farnir að ráða með föður sínum hin síðustu árin, en hann var, eins og fyr er sagt, framsýnn, og fylgdist vel með kröfum nýja tímans til hins síðasta. Á sumum sviðum gerði hann meira en að fylgjast með. Hann var einnig brautryðjandi. Fyrstur allra manna hjerlendra ljet hann setja fiskimjöls-vjelar í annað skipa sinna, togarann »Gylfa«, til þess að vinna »um borð« mjöl úr fiskúrgangi, haus- um og hryggjum, sem til þess tíma hafði ávalt verið hent. Einnig var hann fyrsti maður hjer á landi, er setti dýptarmæli í togara sinn. Var það í gamla »Leikni«. Var hann sjerlega strangur í kröfum við sjálfan sig um alt það, er miðað gat til öryggis lífi og limum verkamanna hans, jafnt á sjó og landi. Síðasta framkvæmd, í atvinnuháttum, sem gerð hefur verið á Vatneyri, og sem stórvirki má heita, er bygg- ing nýrrar og fullkominnar karfamjöls-verksmiðju, sem vinnur úr 90—100 tonnum hráefnis á sólarhring. Var verksmiðja sú í smíðum, er Ólafur fjell frá. Honum auðnaðist ekki að fá að sjá afköst þess mikilvirka og mikla fyrirtækis, en þau ætla jeg að hefðu svarað einna best til stórhuga hans. — Enda þótt í mikið væri ráðist við bygging slíkrar verksmiðju, og lítil reynsla fengin í hinni nýju atvinnugrein, að veíða karfa og vinna mjöl úr honum, þá leit Ólafur björtum aug- um á þetta fyrirtæki, og vænti nýrra möguleika í sam- bandi við það, landi og lýð til nytsemdar. Þeir, sem kunnugir voru á Patreksfirði fyrir ca. 20 árum, eða um það bil, er Ólafur keypti Vatneyr- ina, sjá best, hverjar framfarir hafa orðið þar síðan. Fyrir gamla menn, sem þektu staðinn í æsku, er það ævintýri líkast að líta yfir hann nú. Svo gagnger er breytingin. Síðan verksmiðjan tók til starfa, í júnímánuði síðast liðnum, hefur skipakomum fjölgað mjög á Patreksfjörð og mannaferð aukist að mun. Margir ferðamanna ganga upp í bæinn, til þess að sjá sig um í landi, skoða verksmiðjuna o. fl. Þeir hafa víðar sjeð verk- smiðjur, og sumar þeirra með ágætum. En það er annað, sem flestir þeirra, er í land koma, taka eftir og tala um. Það er þrifnaður sá og snyrtimenska á öllum sviðum, sem við koma útgerðarstöðinni. Frá hinu smæsta til hins stærsta er slík hirða og reglu- semi á öllum hlutum, að eftirtekt vekur. Er það hvort- tveggja, að verkstjóri þeirra Vatneyringa er stjórn- samur maður og þrifinn, enda hefði engum haldist uppi með hirðuleysi og sóðaskap undir stjórn Ólafs ]óhannessonar.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.