Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 63

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 63
O Ð I N N 63 ekki var eftir gefið, að vinna heimilinu inn alt, sem unt var. — Að þeirri mentun, sem Bjarni naut í Flensborgarskóla, hefur honum notast vel. Stundaði hann barnakenslu um nokkur ár, og veitti jafnframt piltum tilsögn í ensku o. fl. námsgreinum; ætla jeg, að honum veitist enn ljett að tala og rita sæmilega enska tungu; hann mun og geta fleytt sjer nokkuð í þysku. Fjekk hann nokkra æfingu í að tala ensku, er hann reri hjá Þorbirni frá Nesi í Selvogi, en hann sótti oft afla í enska togara, eins og alsiða var á þeim árum; var Bjarni þá jafnan »túlkurinn«. — Heyrt hef jeg þá sögu, að þýskan ferðalang hafi borið að garði hjá Bjarna, og undraðist ferðamaður- inn að hitta fyrir bónda svo langt upp í sveif, sem bæði talaði ensku og þýsku, og var vel heima á fleiri sviðum. Verslunarmál hefur Bjarni nokkuð fengist við. Var hann um skeið starfsmaður við kaupfjelagið »Hekla« á Eyrarbakka. Þar, sem annarstaðar, komu hæfileikar hans skýrt í ljós: trúmenska, lipurð og áreiðanleiki; og er Kristján ]óhannesson kaupfjelagsstjóri fjell frá, mun Bjarni fyllilega hafa komið til greina sem eftir- maður hans. En hann hafnaði boðinu, »moldin kallaði* hann til starfa aftur að Meiri-Tungu. Þar var blettur- inn, sem hann unni. Þegar stofnaður var »Sparisjóður Holta- og Asa- hrepps*, var Bjarni þar aðalhvatamaður, ásamt sjera Ólafi heitnum Finnssyni í Kálfholti, og var lengi í stjórn hans. I stofnun kaupfjelags við Rauðalæk átti Bjami og góðan þátt. I stjórnmálum hafa þeir Meiri-Tungu-bræður lítinn þátt tekið opinberlega, en slíkt þykja ekki meðmæli með mönnum nú á tímum. Er þar máske að finna skýringuna á því, hve lítið þeir eru þektir utan síns hjeraðs. Það er þó ekki sökum þess, að þeir hafi ekki dómgreind til jafns við ýmsa þá menn, er við stjórnmál fást, heldur mun hift valda afskiftaleysi þeirra um þau mál, að þeim mun hafa fundist vopnin, sem stjórnmálaflokkarnir berjast með, ekki ávalt svo skygð, sem æskilegt væri. Ef til vill hafa þeir líka verið of frjálslyndir til þess, að vilja láta »stimpla« sig með flokks-merki eða bindast flokksböndum, enda hafa þeir ekki hlotið nein pólitísk bein eða bitlinga. Við erum mis-aðlaðandi mennirnir; heimilin engu síður. Meiri Tungu-heimilin eru mjög aðlaðandi. Þar er sem andi á móti gestinum hlýju og vingjarnleik. Þar líður manni strax vel eftir fyrsta handtak hús- bændanna. Þaðan fer gesturinn hress og glaður, eftir hlýtt og glaðlegt viðmót, og eiga þar bæði heimili þeirra hjóna óskilið mál. G. ®®® Æfiminning. Guðrún Eiríksdóiíir Hinn 29. jan. síðastliðinn andaðist merkiskonan Quðrún í Ytra-Vallholti. Hún var fædd í Djúpadal 22. febr. 1848, og skorti því fæpan mánuð á 88. aldursár. Móðir Guðrúnar var Hólmfríður Jónsdóttir bónda Einarssonar, frá Flatatungu, Sveins- sonar prests í Goð- dölum (d. 1757), Pálssonar prestsþar. En faðir hennar var Eiríkur hreppstjóri (d. 4. des. 1872) Eiríksson prests á Staðarbakka (d. 27. febr. 1843) Bjarna- sonar, Eiríkssonar (Mera-Eiríks) Bjarnasonar, og höfðu þeir feðgar, hver fram af öðrum, búið í Djúpadal. Guðrún ólst upp í Djúpadal hjá for- eldrum sínum, og var snemma vanin við vinnu, sem þá var tílt. Ekki var hún nema á 12. árinu, er hún var láfin fylgja ánum, og voru þær þó margar, sem fært var frá, því faðir hennar bjó stórbúi. Voru ærnar hafðar í seli fram á dalnum, og var hún drifin á fætur kl. 5—6 á morgnana til ánna. Sagðist hún oft hafa mált ganga mikið áður en hún var búin að hafa þær sam- an, og ekki æfíð sem best klædd að skófötum. En til þess var snemma tekið, hve hún var fádæma skörp, unglingurinn. Gekk þetta fram yfir fermingaraldur. Eftir að Valgerður sysfir hennar giftist og þau hjón fóru að búa í Djúpadal, var Guðrún í selinu með sysfur sinni á sumrum. En er hún þroskaðist, vildi systir hennar ekki taka hana til þess frá hrífunni. Því hún var með afbrigðum dugleg við heyvinnu. Guðrún var hjá systur sinni uns hún giffist Guð- mundi (f. 15. febr. 1838) Sigurðssyni frá Miðgrund. Guðmundur var alinn upp í sárri fátækt, og komið í dvöl á 8. ári. Atti hann oft við slæma líðan að búa á þeim árum, fram yfir fermingu. Laust fyrir tvítugs- aldur fór hann með Vilhjálmi Oddsen söðlasmið frá Húsey austur að Hofi í Vopnafirði og var hjá hon- um í 4 ár og nam þar söðlasmíði. Leið honum þar ágætlega. Eftir það fór hann aftur vestur í átthagana.og
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.