Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 69

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 69
O Ð I N N 69 Líkblæjan. Leikur í einum þætti, eftir Guttorm J. Guttormsson. Gamla konan. Persónur: Unga konan. Maðurinn. [Stofa í gömlum og nýjum stíl, dyr að herbergi til vinstri handar. Framarlega til hægri eru útidyrnar. Innar á sama vegg er gluggi, annar gluggi í baksýn. Báðir gluggarnir eru nærri byrgðir af dauðum og lifandi blðmum. Húsbúnaðurinn er bæði gamall og nýr. Birtan í stofunni er mikil og mjög undarleg, eins og sól skíni inn um annan gluggann, en tungl inn um hinn. Unga konan, í mjallhvítum gamaldags kjól, stendur og er að föndra við langt brúðarlín. Gamla konan, jafnhá ungu konunni, en miklu gildari, l'ik henni í andlitsfalli, en gráhærð, í svörtum ný- tísku kj'ól, situr og er að prfónaj. Gamla konan: Er það ekki undarlegt, að hon- um skuli lítast betur á þig en mig; jeg er þó miklu yngri en þú, eins og þú veiíst. Unga konan: En þú ert miklu ellilegri en jeg, eins og eðlilegt er. — Verst og örðugast viðfangs er það, að hann þolir ekki nærveru þína, ásamt minni. Gamla konan: Hann verður nú að sætta sig við það, pilturinn, að þola nærveru okkar beggja í senn; ekki förum við, þú og jeg, að skilja eða skifta okkur meðan við erum báðar lifandi. Unga konan: En hann vill ekki eiga nema mig. Gamla konan: Hann verður nú að gera sjer að góðu að eiga okkur báðar eða þá hvoruga, heillin. Unga konan: Það gerir hann aldrei. Gamla konan: Ef hann verður nógu ástfang- inn í þjer — það er alt sem þarf — svo ástfanginn, að hann megi aldrei af þjer sjá og vilji vinna til að hafa mig, til að geta notið þín. Unga konan (döpur í bragði): Hann getur aldrei elskað mig svo heitt. Gamla konan: Hann verður þá að elska mig í staðinn. Hann amast við mjer af því hann þekkir mig ekki. Hann verður að fá að vita, að jeg er sú yngri okkar tveggja og sú eiginlega, sem er til fram- búðar. Það er ekki víst, að honum finnist nóg, að þú hafir einhvern tíma verið til. ]eg er sú eiginlega, sem hann getur sameinast í veruleika — ef til þess kemur. Unga konan (æst): Þú ætlar þó ekki að fara að lokka hann frá mjer; taka ást hans frá mjer? Gamla konan: Nei. Mjer er einmitt umhugað um að hann fái að njófa okkar beggja sameiginlega, sambandið milli okkar og hans væri rjett eins og það ætti að vera, ef honum litist eins vel á mig og þig, og þætti jafn vænt um okkur báðar. Unga konan: ]á, en jeg sje engan veg til þess. Mjer fyndist eina ráðið — ef þú gætir skilið við mig og látið mig eina um hann. Gamla konan (hættir skyndilega að prjóna — horfir fyrir ofan gleraugun á ungu konuna): Hvað áttu við, manneskja? Unga konan (hikandi): Þú veitst — efþúgerirþað ekki,þá er hamingja hansog hamingja mín og líf í veði- Gamla konan: Hvað áttu svo sem við! Ætl- astu til, að jeg fari að fyrirfara sjálfri mjer til að vera úr veginum? (tiamast að prjóna). 0, jeg held þjer veiti ekki af að eiga mig að — ekki síst ef þú ætlar nú að fara að gifta þig. ]eg hef svo miklu meiri lífs- reynslu en þú, sem eðlilegt er, af því jeg er yngri en þú. Þú ert svo miklu eldri en jeg og hefur enga verulega lífsreynslu, sem ekki er von. Nei, góða mín, jeg yfirgef þig ekki nú, þegar mest liggur við. Unga konan (einbeitt): En ef þú yfirgefur mig ekki, þá er úti um alt, nema þig. Er meira vert um þig eina en okkur tvö, sem unnumst hugástum? Gamla konan (hættir að prjóna): Hverju ertu að glósa? spyr jeg einu sinni enn. A jeg að ganga út og hengja mig? Unga konan //' hálfum hljóðum): Þú ræður, hvernig þú fer að því. Gamla konan: Að drepa mig, áttu við, vegna ykkar? Unga konan: ]á. Gamla konan (hás): Kanske þá að þú viljir drepa mig til að losast við mig. (Leggur frá sjer prjonana). Dreptu mig þá, gerðu svo vel. Unga konan: Ef það væri á mínu valdi, mundi jeg gera það. Gamla konan (lömuð): ]eg held þú sjert orðin brjáluð, manneskja. Ætli jeg þurfi ekki að líta eftir þjer! (stynurj. Unga konan (með ofsa): ]eg afsegi, að þú lítir eftir mjer. ]eg krefst að þú farir, farir og komir aldrei fyrir augu mín nje elskhuga míns, hættir að elta mig eins og draugur — farir fljótt — strax — áður en hann kemur. Gamla konan jstendur upp — gleymir ðllu, , sem er á undan gengið — dansar af fögnuði og til- hlökkun fram fyrir spegilinnl: 0, ætlar hann að koma? Kemur hann í dag, elskan?
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.