Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 74

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 74
74 ÓÐINN honum og fjekk að vita, að hann lægi fyrir. Jeg sendi honum Kipling's »Junglebook« til að lesa. — Á þriðja degi fann jeg piltinn uppi á þilfari, sat hann þar í stól. Svo varð hann að fara út að borðstokknum, og gekk jeg þá til hans og studdi hann; varð hann mjög þakk- látur og bað mig að fylgja sjer niður í klefa sinn. Það urðu okkar fyrstu kynni. Hann hjet Watson, Jack að fornafni, að mig minnir, og var malarason frá New-Castle. — Næsta dag var hann orðinn hress og upp frá því vorum við mikið saman. Jeg ljet hann lesa fyrir mig úr Kipling, og á kvöldin lásum við saman í enska Nýja-testamentinu. Hann varð mjer til mikillar gleði á ferðinni. Jeg kynlist líka frænda hans og síðan nokkrum fleirum. Jeg hitti þar einn svipaðan einstæðing og jeg var, af sömu orsökum. Hann var frá Belgíu, og talaíi ensku enn minna en jeg. Við töluðum graut úr frönsku og var það honum fróun. — Laugardagskvöldið 29. nóvember sigldum vfer inn á höfnina í Halifax, og var þá framreiddur viðhafnarmesti miðdegisverðurinn, skilnaðar-miðdagur; hjá hverjum manni var lagður skrautprentaður rjetta- seðill, með mynd af skipinu, og var það minningar- spjald. Landganga átti að byrja kl. 7 um kvöldið, en svo kom auglýsing upp á auglýsinga-töfluna, að yfir- völdin í landi vildu ekki taka á móti oss fyr en kl. 7 næsta morgun, og yrðum vjer að gista í skipinu um nóftina. Mjer þófti það gott. Það var og auglýst, að kl. 6 næsta morgun gætu þeir, sem vildu, fengið árbít í borðsalnum. — Maturinn á leiðinni allri var inni- falinn í farseðlinum, svo að enga reikninga þurfti að greiða. Farþegarnir höfðu frjáls samskot og gáfu sameiginlegt »þjórfje« þjónustufólkinu og hljómsveit- inni. — Við árbítinn, sem bæði var mikill og góður, var á hverjum diski skrautprentað kort, með mynd af skipinu, og á bakhliðinni skýrsla um veður og gang skipsins á hverjum degi, hve margar sjómílur það hefði farið á hverjum sólarhring, og á hvaða breiddar- og lengdarstigi það hefði verið á hverju hádegi alla ferðina. Svo var þessari sjóferð lokið og landganga hófst. Farþegar urðu nú að ganga gegn um mikinn hreins- unareld af nákvæmri skoðunargerð. Það var toll- skoðun, heilbrigðisskoðun o. s. frv. Þetta tók svo Iangan tíma, að ekki komst nema rúmur helmingur farþega með morgunlestinni kl. 8, og urðu hinir að dvelja allan daginn í Halifax, þar eð engin lest önnur fór vestur í land þann dag. Mjer þótti slæmt, að, Watson, ungi vinurinn minn, hvarf mjer í þrönginni, og gat jeg því ekki kvatt hann. Frá Halifax til Winnipeg. Nú hafði jeg þá stigið fótum mínum í nýja heims- álfu. Þótti mjer það góðs viti, að jeg byrjaði nýtt kirk)uár um leið og jeg kom til Ameríku, því þessi fyrsti dagur minn þar var fyrsti sunnudagur í Adventu, þann 30. nóv. — En fyrst varð jeg nú að koma mjer fyrir einhvers staðar. Jeg bar farangur minn og var hann talsvert þungur, og varð jeg því fegnastur, er jeg rjett við höfnina kom auga á hótel, og fór þar inn og fjekk mjer herbergi. Jeg sá þegar í stað, að þetta mundi ekki vera sjerlega fínt hótel, en hvað gjörði það? Herbergið var þokkalegt og mjög ódýrt. Þegar jeg var búinn að koma mjer fyrir, var klukkan að verða 9. Jeg fór svo út að leita mjer að kirkju. Halifax er allstór bær, mjer var sagt þá með nál. 50 þúsundum. Hann liggur fyrir botni fjarðarins og upp hlíðina öðrumegin. Göfurnar ganga þar í hlíðinni jafnhliða sjónum, og brattir þverstigir milli aðalgatn- anna. Uppi á einni aðalgötunni hilti jeg stóra og tignarlega kirkju. Jeg sá, að fjöldi barna var að streyma þar inn. Jeg fór þar inn og var mjer vísað upp á svalirnar. Jeg taldi um 300 drengja, er sátu öðru megin niðri, en jeg gat ekki sjeð nálægt því alla bekkina. Hinumegin voru smásfúlkur, og virtist vera líkt um tölu þeirra og drengjanna. Darnaguð- þjónustan byrjaði; jeg fann strax að þetta var kathólsk k'irkja. Dörnin sungu með miklu fjöri, og minti söng- urinn mig á V-D heima. Messan varaði í hálftíma. Mjer fanst það gott teikn, að Ameríka tók á móti mjer með barnasöng. — Svo fór jeg að ganga og rjett fyrir kl. 10^2 rakst jeg á aðra kirkju. Auglýs- ingar voru úti fyrir um messuna, að hún byrjaði kl. IOV2 og að presturinn ætlaði að tala um »hina stærstu spurningu veraldarinnar«. — Jeg gekk þar inn. Djákni mætti mjer í innri dyrunum og leiddi mig til sætis á góðum stað. Þetta var Baptista-kirkja. Jeg tók eftir, að á öllum bekkjunum voru »stoppaðar« dýnur, og í hólfi við hvert sæti var sálmabók og biblía. — Þar var fagurt forspil leikið á hljómfallegt orgel. Svo byrjaði fyrsti sálmurinn. Jeg komst við undir honum, mjer fanst hann vera valinn og hljóða upp á mig. Hann byrjaði svona: »Go, labour on! spend and be spent«, og hvert vers byrjaði með sömu fyrstu þremur orðunum. — Jeg hafði oft verið kvíðafullur út af þessari ferð, jeg kom miklu seinna en til var tekið, og hafði ekkert látið vita um komu mína. Oft hafði flogið í huga minn: En ef þeir vilja nú ekki faka á móti mjer, hvað þá? — Sálmurinn setti hugrekki í mig. »Jeg er í þjónustu Guðs, hann sjer þá fyrir mjer*. Presturinn,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.