Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 40

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 40
40 O Ð I N N Eyrarbakka og alla leið austur til Heklu. Eitthvað af þeirri leið fjekk hann hesh — Er hann kom úr þeirri ferð, bauð jeg honum að fara með honum suður á Reykjanes. Við Iögðum af stað um miðjan ágúst og fórum á reiðhjólum til Keflavíkur. Þar gistum við hjá Þorgrími lækni, skildum þar eftir reiðhjólin og fórum gangandi út á Reykjanes og fengum bestu viðtökur hjá ]óni vitaverði og konu hans. Þar vorum við svo um kyrt næsta dag og skoðuðum hverina og hraunin; fanst honum mikið til um það, sem hann sá. Þar var þá gufuhver í fullri starfsemi og gaus hátt. Er við vorum að reika um hæðirnar, komum við að stórum eldgíg og fórum þar niður, það var mikill sandur í botninum og óskaði jeg að hafa þar fjölda af drengj- um til leika, það væri reglulega skemtilegur Ieikvöllur; en Wadell sá gíginn í alt öðru ljósi. Þriðja daginn hjeldum við svo til Keflavíkur og tókum hjól okkar og riðum af stað eftir kvöldverð. A Vogastapa bilaði hjólið, sem Wadell reið á. Við gerðum við það, en svo bilaði það aftur í Vogunum, og urðum við svo að ganga alla leið til Reykjavíkur og komum ekki heim fyr en kl. 3 um nóttina. — Skömmu síðar átti hann að fara hjeðan og var honum haldið samsæti í K. F. U. M. áður. I því samsæti höfðum vjer annan góðan gest. Það var stúdent Paul Ljunge frá Kaup- mannahöfn. Hann var kominn í heimsókn til frænd- fólks síns; hann var dóttursonur Guðmundar Thor- grimsen frá Eyrarbakka. Hann dvaldi hjer hjá frú Ástu Hallgrímsson, móðursystur sinni. Mjer var Páll kunnugur frá Kaupmannahöfn,því að hann var drengur í unglingadeildinni, þegar jeg var þar, 1908, og var mjer sjerlega kær. Hann var einn af þeim ljúfustu unglingum, sem jeg hef kynst. í samsætinu var glatt á hjalla. Það voru sungin kvæði á íslensku, dönsku og sænsku, og var bæði gaman og alvara á ferðum. — Um Wadell er það að segja, að eitthvað 9 eða 10 árum seinna kom hann hingað aftur og var þá með jarðfræðinga-leiðangri, er rannsakaði Vatnajökul, og fundu þeir þá það, sem þeir nefndu Svíagíg eða eitthvað þess háttar. Skrifaði Wadell bók um þá för á ensku og sendi mjer hana. — ]eg man vel eftir deginum, þegar Paul Ljunge fór af stað, því þá kom fyrir mig atvik, sem jeg seint mun gleyma. Loftur Guðmundsson hafði þá undan- farið legið veikur af gömlu meiðsli í fætinum, rjett neðan við öklann. Það þurfti að skera þar og var það hvorki mikil eða hættuleg >operation«. ]eg kom til hans um morguninn og fjekk að vita, að hann ætli að fara til uppskurðarins þá um daginn. Við töl- uðum ljettilega og næstum með gamansemi um þetta, og var hvorki Loftur nje neinn af vinum hans kvíða- fullur út af þessu. Kl. að ganga 5 fór jeg niður í Templarasund til frú Ástu, til þess að kveðja Ljunge. Þaðan ætlaði jeg niður í Zimsensbúð. Þegar jeg kom að horninu á Skólabrú og LækjargÖtu, varð jeg alt í einu gripinn af þeirri dauðans angist, að jeg ætlaði varla að komast úr sporunum. Mjer datt þá í hug, að nú mundi verið að skera í fótinn á Lofti, og fanst mjer eins og eitthvað ægilegt stæði yfir. ]eg reyndi til að telja sjálfum mjer trú um að þetta væri tóm vitleysa og ætlaði að halda leiðar minnar, en er jeg kom að Amtmannsstígnum, tók angistin algerlega vald yfir mjer. ]eg þaut eins og örskot heim og inn í bænaherbergi mitt og bað fyrir honum; svo hvarf alt í einu þessi angistartilfinning og jeg hálfhló að sjálfum mjer. Svo datt mjer þetta ekki framar i hug, fyr en Gísli bróðir hans kom til mín um kvöldið. Hann sagði mjer þá, að Loftur hefði nærri því verið dauður. Hann þoldi ekki svæfinguna og Iæknarnir voru lengi að baxa við að fá hann til að anda, og urðu svo að gera við sárið á honum vakandi. Undirbúningur Ameríkuferðar. Vorið 1913 fjekk jeg oft hið ágætasta veður á kvöldin á leið minni heim frá Hafnarfirði. ]eg var oft seint á ferð; fór ekki af stað frá Hafnarfirði fyr en kl. 1P/2 eða svo. Gekk jeg þá einatt í -hægðum mínum og skemti mjer við ýmsar hugsjónir, og bygði skýjum hærri loftkastala. Fyrir löngu var sú hugmynd komin inn hjá mjer, að Bessastaðir væru hinn ágæt- asti staður til sumardvalar fyrir drengi úr báðum bæjunum. ]eg hugsaði mjer að gaman væri að eign- ast Bessastaði og stofna þar sumarheimili. Hafði jeg hugsað mjer fyrirkomulagið alt og ofið í huganum ótal æfintýri um þetta. Hugsaði jeg mjer að taka um 200 drengi, sem gætu dvalið þar frá því síðast í maí, er skólum væri lokið, og hafa þá fram í miðjan sept. Skyldi hverjum virkum degi skift niður til rösklegrar vinnu, því að nóg væri þar verkefni, og til íþrótta og lærdóms. Ekkert gæti verið hollara hinum uppvaxandi drengjalýð. ]eg ljet ímyndunaraflið leika lausum hala og skemti sjálfum mjer vel. ]eg bjó til á þessum göngum mínum í kyrð næturinnar margar skáldsögur út frá þessari hugmynd. Mig skorti aldrei fje til slíkra framkvæmda, að byggja staðinn upp með þetta fyrir augum. ]eg sá fyrir mjer þennan drengjahóp á aldr- inum 8—14 ára og unga foringja fyrir hverjum 10 drengjum. ]eg sá hinn stóra svefnsal, með hengirúm- um í röðum, og ranghala mikinn meðfram hlið skál- ans, þar sem drengirnir hlypu eftir á morgnana í röð-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.