Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 93

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 93
O Ð I N N 93 En básúnur glumdu' og gullu í geimnum pól frá pól: Fjarlægið helvítis hnötiinn, sem hangir í þrettándu sól! Mjer skjálfandi' af ótta skildist, sú skipandi rödd hefði vald, en hjelt mjer samt dauðahaldi í herrans klæðafald. ]eg hafði' í heiminum vanist við hnefa-at og slark. En fjekk nú af fætinutn mikla eitt ferlegt heljarspark. Og burt frá þeim bjarta geimi jeg barst sem f vindi fis með Lúcífers leiguþjóni á leið til helvítis. Jeg eygði frá undirdjúpum stór eldgos og svartan reyk, og fann þaðan Iangar leiðir sem lykt af brendri steik. Mjer ógnuðu öskurhljóðin frá opnum vítis hver. En djöfullinn sá, sem dró mig, hló dátt við eyra mjer. Hann sagði: Þú sjerð þarna niðri þá Cæsar og Napóleon, og Alexander og Atla og Egil Skallagrímsson. Jeg spurði, hvort helvíti hýsti þær hetjur og kappalýð. Hann sagði: Þar eru allir, sem auka á jörðu stríð. Og allir, sem hafa ætlað, að umbæta Drottins verk. Hann vill, þeim sje haldið i heiðri, og hönd hans og reiði' er sterk. En hjá honum eru hetjur, sem hafa í jarðlífsins vist með ástríki öllum hjálpað. Hann átti við Búdda' og Krist. III. Jeg svaf eins og Skrímnir í skugga við skógarins leynistig, og ofan á enni mjer þaðan fjell akarn og vakti mig. Skógarljóð. I. Þegar sumarhauðrið hylst húmi á kvöldsins stundum, vaknar margt úr dái', er dylst degi' í skógarlundum. Meðan nýtur friðar fold, fugl í víði sefur, út úr lágu leyni' í mold læðist svangur refur. Eins um nætur hugans heim húmsins sveimar vofa mörg frá duldum myrkra heim. Menn og skepnur sofa. Þar var læðst svo hægt og hljótt, heyrðu, — það er óttinn. Þar var hvíslað þýtt og rótt, — það er sumarnóttin. II. í þessum þrönga skógi einn þjófur úr leyni skreið, braut rúðu hjá ríkis manni og rændi silfurskeið. Og lögreglan fór að leita. Um landið fór hræðslu sónn, er mitt inn í myrka skógnum fanst myrtur lögregluþjónn. Og þjófurinn leyndist þarna, En því næst fregnin ber, að nóttina næstu á eftir hann náð hefði' í silfurker. Nú stóðu menn vopnaðir víða á verði um myrkan skóg. En aftur kom fregn, sem uggi og ótta að fólki sló. Nú þrír lágu þarna dauðir, en þjófurinn sloppið gat og rjeðist ennþá á rúður og rændi úr búri mat. Hann einnig hálsfesti og hringum frá herramanns frúnni stal.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.