Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 75

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 75
O Ð I N N 75 ungur maður, hjelt prjedikun út frá spurningunni: Hvað virðist yður um Krist? Hvers son er hann? — Það var stærsta spurning veraldarinnar. Hann prjedikaði skörulega og talaði svo ljóst og greinilega, að jeg skildi nær hvert orð og var hróðugur yí'r ensku- kunnáttu minni. Ung stúlka sat við hlið mjer í kirkju- stólnum. Hún hefur sjeð, áð jeg var ókirnnugur. Hún heilsaði mjer eftir messu og spurði mig, hver jeg væri og hvaðan. Jeg sagði henni það. Hún var mjö'g hrifin af því, að presfur frá Islandi hefði komið í kirkju þeirra, og fór og kynti mig prestinum, Rev. Merritt Gregg, og djáknanum, föður sínum, Mr. Smith. Þeir voru mjög vingjarnlegir og frjettu mig um ferðir mínar. ]eg spurði, hvort jeg mætti hripa upp fyrsta sálminn í vasabók mína. Þeir kváðu þess ei þörf og báðu mig að taka bókina með mjer, og skrifuðu nöfn sín á hana. Jeg tók eftir, að á auglýsingu við kirkju- dyrnar stóð, að sami presturinn mundi prjedika um kvöldið kl. 7 á sama stað, og tala um efnið: »One won by one<: »Einn unninn af einum*. Jeg einsetti mjer að heyra það. — ]eg sá á leiðinni heim á hótel mitt stórar auglýsingar á götuvögnum og annars- staðar, að frægur prestur frá Winnipeg ætti að tala í kirkju einni kl. 4 síðdegis, og aðgangur væri aðeins fyrir karlmenn. — Eftir að jeg hafði borðað, fór jeg út að skoða mig um, og gekk fram hjá stóru og fínu hóteli. Alt í einu heyrði jeg barið í glugga, og Ieit þangað ósjálfrátt, án þess að mjer dytti í hug, að það gæti verið til mín. Mjer til mikillar gleði sá jeg andlit Watson's, vinar míns unga. Hann kom svo hlaupandi út á gölu til mín og urðu þar fagnaðar- futidir. Hvor um sig höfðum við haldið, að hinn hefði farið með morgunlestinni. Nú vorum við lengi á göngu og fórum svo í kirkju kl. 4, að hlusia á Winnipeg- manninn. Hann talaði hátt og með ákafa, en sá galli var á, að jeg skildi varla heila setningu, og fór þá að dvína ánægjan yfir enskuskilningi mínum. — KI. 7 fór jeg aftur í Baptista-kirkjuna einn, því Watson ætlaði eitthvað með frænda sínum. ]eg var leiddur í sama sætið og áður, við hlið sömu ungu stúlkunnar og um morguninn. Ræðan var ágæt og jeg skildi hana vel. Það voru margar auglýsingar um starf kom- andi viku í söfnuðinum, svo í endalok auglýsinganna sagði presturinn frá því, að óvanalegur gestur væri í kirkjunni, prestur frá Islandi, og væri að fara vestur í Canada og Dandaríkin, að starfa meðal hins íslenska æskulýðs þar, og hvatti söfnuðinn að biðja fyrir mjer og starfi mínu, og sjálfur bað hann hjartnæma bæn fyrir mjer í kirkjubæninni. Að guðsþjónustunni lok- inni átti að vera samkoma niðri í fundasal kirkjunnar í kjallaranum. Mjer var boðið þangað. Presturinn setti mig við hlið sjer á upphækkaðan pall. Þetta var eins konar vitnisburðar-samkoma. — Unga stúlkan, dóttir djáknans, ljek á harmonium. Fyrst var sungið: »0, þá náð að eiga Jesúm*, og svo sagði presturinn: »Nú talar rev. Friðriksson frá Islandi*. — ]eg stóð upp, og alt í einu varð mjer ljóst, að jeg átti að tala á ensku, og svitnaði niður í tær. ]eg bað Guð í hljóði og byrjaði síðan. Það var hlustað með djúpri athygli. Mjer fanst orðin, sem jeg þurfti að nota, koma til mín, og þurfti ekki að leita eftir þeim. ]eg man ekkert um hvað jeg talaði, það hefur víst verið um það gamla og nýja fagnaðarerindi. ]eg sá nokkrar konur með tárfylt augu, og datt í hug, að það væri af sársauka að heyra enskuna svona útleikna. ]eg held, að jeg hafi talað í 10 mínútur eða svo. A eftir mjer töluðu ýmsir, það voru stuttir vitnisburðir. Svo var beðið og sungið. A eftir auglýsti presturinn ýmsar samkomur; jeg hlust- aði ekki á þær. Svo fór presturinn fram að dyrum að kveðja fólkið, en margir þyrptust í kring um mig að þakka mjer fyrir; jeg spurði, hvort þeir hefðu skilið mig, og kváðust þeir hafa skilið ágætlega. Einn 16 ára piltur, sonur djáknans, bauðst til að sýna mjer K. F. U. M.-húsið á eftir. Loks voru flestir farnir, og þá kom presturinn inn og djákninn með honum. Presfurinn þakkaði mjer hjartanlega fyrir komuna, og sagði, að söfnuðurinn hefði beðið hann að þakka mjer fyrir þá uppbyggingu, sem jeg hefði fært þeim, og beðið sig að afhenda mjer þessa Iitlu gjöf, sem vott um þakklæti hans, og hafði gjöfin verið lögð fram við dyrnar. Það voru 9 dollarar og 67 cent, til starfs míns. ]eg var sem himinfallinn, en mjer fanst alt í einu jeg sjá föðurauglit Guðs brosa til mín, eins og hann vildi segja: »HeIdurðu að þú þurfir að vera hræddur; jeg er með þjer og hef gefið þjer þetta teikn. I morgun í framandi heimsálfu, í borg, þar sem þú þekfir engan, og nú heill söfnuður af vinum, sem hafa beðið fyrir þjer og gefið þjer kærleiksgjöf*. Go, labour on! — Jeg sagði prestinum, hvernig jeg skildi þetta sem orð frá Guði, og þakkaði eins og jeg gat. Svo skildum við með blíðu. — Pilturinn fór með mig til K. F. U. M og sýndi mjer hið stóra hús fjelagsins; en jeg komst þar ekki í kynni við neinn, það var svo seint um kvöldið; svo fylgdi pilturinn mjer á hótelið til gistingar. Jeg gleymi aldrei þessu kvöldi í Halifax. — Næsta morgun, 1. des., fór jeg af stað með eim- , lestinni kl. 8. Nú hafði jeg að eins þriðja farrými að skemta mjer við. Það voru að eins harðir trjebekkir, og var hverjum vagni skift niður í bása, með 4 sæf-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.