Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 94

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 94
94 O Ð I N N Og alt af ágerðist hræðslan og almennings raus og hjal. Og lögreglan leitaði stöðugt, en lítið á því vanst. Og alt af var eitthvað að hverfa, en enginn þjófur fanst. Og heil kom hersveit þangað og hring um skóginn sló. Og þjófurinn er þar inni, en aldrei fanst hann þó. Og sífelt lögreglan leitar um leyni skógarins inst. Og alt af er eitthvað að hverfa, en enginn þjófur finst, Að lokum frá hermanna hópnum hann húfu og jakka stal, og þá sagði þjóðin hrifin: Sá þjófur er geníal. Og þar með þrýfur sagan. Sá þjófur fær hrós hvers manns. Um nafn hans, sem alþekt er orðið, er æfintýraglans. Draumur. ]eg sofnaði' í skógnum við syngjandi klið og svo var mig alt af að dreyma um vorfugla sönginn og vatnanna nið og veðrið í dölunum heima. ]eg sá, hvernig ljósið þar leið yfir brún og ljek sjer í brekkunum grænum, og geislarnir flóðu um gróandi tún og góðviðrið dansaði' á sænum. Jeg fylgdi þjer, morgun, í huganum heim og horfði af fjallanna tindum og sá yfir dalanna sveitir frá þeim í sumarsins fegurstu myndum. Þar lækirnir niðandi liðu um hlíð og lóurnar sungu í mónum, og hafið var blikandi og báran var þýð, sem bátunum vaggaði' á sjónum. ]eg horfði á, hvernig með hnígandi sól bar hnjúkanna skugga um dalinn, og sá, þegar kominn á kvíanna ból með kýrnar og ærnar var smalinn. Og svo kom hún, vornóttin, hæg og hljóð, er hljómar í móunum þegja. Jeg horfði' á, er síðasta geislanna glóð á gnýpunum hæst var að deyja. Vísindi og trú. Vísindin kenna okkur, að það eitt sje rjett, sem tekst að sanna að átt hafi sjer og eigi stað. tiinn æðsti dómsíóll sje vitund manna. í sannleiks-leit þeirra, sjáum við, hver sýn frá morgni er breytt að kvöldi, því utan við mannheims sjónársvið er sólkerfa geimsins mikli fjöldi. Hvað mundi jarðar maðkur sjá um mannanna heima stóra og víða, þóft honum tækist á hæsta strá síns heimalands upp í topp að skríða? Eins ertu, maður, engu nær, þótt efst á mannvitsins tind sú klifir; þú vitkast ei neitt um víddir þær, sem veröld guðdómsins tekur yfir. Trúfræðin kennir okkur, að það opnis skreyttur gleðisalur við dauðans hlið, og þar með það, að þessi jörð sje táradalur. En lítt mun duga' að þræta um það nje þreyttir stara upp úr dalnum, því frjettir berast aldrei að úr undrafulla gleðisalnum. En eitt er víst, að enginn sjer í undraljóma Guðasalsins nerna hann horfi gegnum gler grátperlna eymda'- og táradalsins. Af óvissu um, hvar þú eignast skjól í algeimnum mikla', er trú þín sprottin. Þú veizt ei, hvert stefna heimsins hjól. Því haltu þjer fast og trúðu' á Drottin.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.