Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 68

Óðinn - 01.01.1936, Blaðsíða 68
68 O Ð I N N Elín Ogmundsdóttir Scheving. Fædd 4. janúar 1838. — Dáin 25. nóvember 1932. Sumar sálir eru hljóðar og þöglar; þær starfa, lifa og líða í kyrð og ró; taka lítinn þátt í galsa og glaumi, en hafa hugann bundinn við þau störf, sem eru grund- völlur allra starfa — heimilis- og uppeldisstörfin; þær verja öllum kröftum sínum, andlegum og líkamlegum, til þess að hlúa og hlynna að þeim reit, sem þær hafa tekið að sjer að rækta — vernda og verja þau blóm, sem þar vakna og vaxa. Þær þekkja engin hnitmiðuð stundastörf, heldur er oft og einatt klipið af tíma svefns og hvíldar, til þess að geta lokið trú- lega öllu því, sem nauðsyn krefur og kallar. Þannig hafa margar íslenskar konur verið — sjerstaklega á landnámsárunum. Ein þeirra var Elín Ögmundsdóttir Scheving. Hún var fædd að Díldsfelii í Grafningi í Árnessýslu 4. janúar 1838. Var faðir hennar Ögmundur bóndi Jónsson, en móðir Elín Þoriáksdótfir, kona hans, frá Flögu í Skaftafellssýslu. Hún giftist sjera Lárusi Scheving Hallgrímssyni; var faðir hans Hallgrímur kennari við Latínuskólann, fyrst á Bessastöðum og síðar í Reykjavík. Þau voru áfta ár í hjónabandi og var Elín 32 ára þegar hún misti mann sinn. Lengst bjuggu þau á Vogsósum í Selvogi, en síðar að Stakkavík; varð þeim fjögurra barna auðið, og voru þau þessi: Elín Kristín, dó heima á íslandi 15 ára gömul; Ögmundur, sigldi til Suðurlanda og hvarf, án þess að til hans spyrðist; Valgerður, gift Gísla Gíslasyni frá Bitru í Flóa; tók hann sjer nafn konu sinnar og kallaði sig Scheving; og Lára, er gift var Ásmundi Freemann verslunarmanni; á hún nú heima skamt frá Winnipeg, ásamt syni sínum, Lárusi Scheving. Vestur um haf fluttist Elín árið 1887, með Láru dóttur sína; var hún í för með Jóni bróður sínum, en hann var fáðir þeirra Jóns J. Bíldfells, fyrverandi ritstjóra >Lögbergs«, Ögmundar járnbrautarmanns í Winnipeg og Gísla, bónda í Foam Lake, Sask. Systkini Elínar, auk Jóns, voru þessi: Valgerður, móðir Ögmundar Sigurðssonar skólastjóra og Kristjáns, fyrverandi ritsljóra »Lögbergs«; Ingigerður, kona Kol- beins í Gölt í Grímsnesi; Sigríður, kona Sigurðar í Bræðraborg í Reykjavík (en sonur þeirra er Sigur- mundur læknir Sigurðsson á íslandi); Olafur, faðir þeirra bræðra Ingvars og Ögmundar Olson's, og Ög- mundar, bónda á Öxnalæk í Ölfusi. Jafnvel þegar heimilisfaðirinn er í broddi fylkingar, þarf kjark og hugrekki til þess að yfirgefa ættjörð sína og þjóð, vini og vandamenn, og flytja í ókunna heimsálfu; en fil þess þarf þó margfalt meiri kjark, þegar um einstæðings ekkju er að ræ?a, með barn í eftirdragi. Sjerstaklega mætti ætla að óhjákvæmileg barátta fyrir lífinu hefði vaxið Elínu Scheving í aug- um, þegar tillit er tekið til þess, að hún heyrði til þeirri stjett manna á Islandi, sem kalla mátti að bað- aði í rósum í samanburði við kjör alþýðunnar. En hún ljet sjer enga framtíðar-erfiðleika fyrir brjósti brenna, heldur lagði ótrauð og hugheil út í baráttuna, þegar hingað kom, og vann hjer baki brotnu. Frú Scheving hafði um fíma á hendi greiðasölu í Winnipeg, en flutti síðar út á land og barðist þar um langt skeið með dóttur- sinni og barni hennar. Var hún hjá henni til dauðadags og andaðist 25. nóvember 1932, svo að segja hálf-tíræð. Síðustu árin höfðu ellimörk og þreyta lagt hana í rúmið og naut hún þá umsjár og aðhlynningar dóftur sinnar, með þeirri alúð og nákvæmni að orð var á gert. Elín Scheving var gædd mörgum þeim einkennum, sem prýtt hafa þær konur, er mestar og bestar hafa verið uppi með Islendingum: Hún var gesfrisin með afbrigðum og rausnarleg í hvívetna; stórlynd og geð- rík, en hjelt jafnan skapsmunum sínum innan vjebanda vits og stillingar. Hún var sjálfstæð í skoðunum, og ljet ekki hlut sinn í þeim efnum fyrir neinum, en gætti þó sanngirni og hjelt engu máli til streytu athugunarlaust. Hún var frábærlega frændrækin og vinföst, og minti í því, sem mörgu fleiru, á þær konur, sem lengst lifa í fornsögum vorum. Ágætlega var hún að sjer í íslenskum bókmentum og skáldskap, og kunni ógrynni af íslenskum ljóðum; voru þau henni, sem mörgum öðrum, andleg og heil- brigð næring á eyðimerkurförinni. Þegar minst verður íslenskra rausnarkvenna, á Elín Scheving að sjálfsögðu sæti meðal þeirra. Sig. Júl. Jóhannesson. Þ æ 11 i r úr stjórnmálasögu íslands 1896-1918. Tólf útvarpserindi, eftir Þorstein Gíslason. — Fást nú hjá bóksölum. — 12 arkir. — Verð kr. 4,50. (SX2K9
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.