Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1980, Síða 42

Náttúrufræðingurinn - 1980, Síða 42
hæð skammt frá Ljósufjöllum og er hæpið, að hún verpi í meiri hæð. Sandlóa (Charadrius hiaticuld) er al- gengur varpfugl með ströndinni, þar sem skilyrði eru góð. Á láglendinu verpur hún á sléttum, smágrýttum mel- um, ennfremur á eyrum og lítt grónum hólmum i stærri ám. Á vorin getur að líta, auk varpfugl- anna, mikinn fjölda sandlóa á leirum og vöðlum með öðrum vaðfuglum. Líklegt er, að fuglar þessir séu umferðarfuglar á leið til varpstöðva í Grænlandi. Tildra (Arenana interpres) er einnig umferðarfarfugl. Hún heldur sig yfir- leitt i smærri hópum og mest í grýttum þangfjörum. Talsvert af tildru dvelst hér sumarlangt og sennilegt er, að stöku fuglar hafi einnig vetrardvöl. Hrossagaukur (Gallinago gallinago) er mjög algengur varpfugl, en nær ein- göngu bundinn láglendinu. Þó hef ég séð allmarga umhverfis Baulárvalla- vatn, sem er í um 200 m hæð. Á láglendi velur hrossagaukurinn sér einkum hreiðurstæði í gróðursælum mýrum og móum, einnig i kjarrlendi og rjóðrum hraunasvæðanna. Spói (Numenius phaeopus) er mjög al- gengur varpfugl. Hann verpur sums staðar á sléttum og sendnum eyjum og bökkum við ströndina. Spóinn hefur t.d. fundist verpandi í Bæjarey, en hún er ein af Hausthúsaeyjum. Þá hefur hann fundist verpandi á Hitarnesi, Skógar- nesjunum, Stakkhamarsnesi og með ströndinni vestur af nesinu. Álgengastur er spóinn á láglendinu og er nokkurn veginn jafndreifður um það allt. Á hraunasvæðunum verpur hann þó ekki. Hreiðurstæði velur spóinn sér einkum á mel- og holtajöðrum, sem umluktir eru mýrlendi, ennfremur í graslitlum mosagrónum móum og á sinuþúfum i mýrum. Spói er allalgengur í allt að 150 m hæð yfir sjó. Jaðrakan (Limosa limosa) er tiltölulega nýr landnemi í sýslunni. Sennilegt er, að fyrstu fuglar þessarar tegundar hafi ílenst upp úr 1950. Sigurður Hallbjarn- arson, Brúarhrauni, tjáði mér, að hann hefði fyrst orðið var við jaðrakan i mýr- lendinu umhverfis Brúarhraun árið 1953. Magnús Kristjánsson, fyrrum bóndi að Stóra-Hrauni, sagðist fyrst hafa tekið eftir jaðrakan við Stóra- Hraun árið 1954. Eftir það fer fjöldi jaðrakana vaxandi og má heita, að þeir verpi nú viðast hvar á láglendi Hnappadalssýslu, einkum í austasta hluta hennar. I Staðarsveit og Breiðavik verpur jaðrakan einnig hér og hvar. Heimildir um hvenær jaðrakan kom fyrst í þær sveitir hef ég ekki, en um vorið 1960 sá ég jaðrakan skammt frá Staðastað. Sigurður Helgason hefur sagt mér, að hann hafi fyrst orðið var við jaðrakan í Helgafellssveit um 1950. Nú verpur hann viðs vegar á mýrarsvæðum bæði í Helgafellssveit og á Skógar- strönd. Ste 1 kur (Tringa totanus) er mjög al- gengur alls staðar á láglendinu að und- anskildum hraunasvæðunum. Hann verpur einkum i grösugu mólendi, við túnjaðra, í mýrum og við tjarnir. Einnig er hann algengur með ám og verpur jafnvel á grónum eyrum. Stelkur virðist vera algengur í allt að 150 m hæð. 120
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180

x

Náttúrufræðingurinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.