Hugur - 01.01.2006, Page 96

Hugur - 01.01.2006, Page 96
94 Vigdis Songe-Maller Lögmætt barn fjölskyldunnar er barn föðurins og jómfrúarinnar Hestíu. Karllegi draumurinn um kynlausa æxlun leitar því ekki aðeins útrásar í goð- sögnum heldur h'ka í helgisiðum. Karlinn hefur yfirtekið bæði Hestíu og Hermes að því leyti að hann er í senn holdgervingur kvenlegra og karllegra þátta. Aftur á móti virðist konan meira eða minna virt að vettugi. Hún var jöfnuð út - a.m.k. með tilliti til kyns hennar - og dæmd til algjörs athafna- leysis; á táknrænu sviði var hlutverk hennar í æxlunarferlinu gert ósýnilegt. En staðhæfmgin um að karlinn hafi lagt undir sig kvenlega þætti borgríkis- ins í gegnum tengingu sína við Hestíu kallar á frekari vangaveltur. Þótt það sé greinilega karlborgarinn, eða húsbóndinn, sem býr yfir þeim eiginleikum Hestíu sem lúta að óhreyfanleika og stöðugleika, þá sjá aðrir eiginleikar hennar, á borð við þá að vera innhverf og dul, til þess að hún er eftir sem áður skilgreind sem kona. Nú þurfum við að tengja þessa þræði við hugmyndina um konuna eins og hún birtist í goðsögnunum um Pandóru og hinn jarðborna og þar að auki í pýþagórískri og platonskri hefð: konan sem Annað eða Hin, sem lögmálið sem tortímir karllegri einingu. Hlekkinn þarna á milli má finna með því að líta sem snöggvast á hjónabandið sem stofnun í Aþenu. Þegar kona giftist yfirgaf hún heimili föður síns og flutti inn á heimili eiginmanns síns. Þrátt fýrir það var hún aldrei fyllilega tekin inn í nýju fjölskylduna. I vissum skiln- ingi var hún ávallt útlendingur (xené), einskonar gestur (xené) sem kominn var í heimsókn til langframa,24 og líkt og hver annar gestur átti hún rétt á vernd. Samkvæmt einum grískum höfundi var eiginkonan lítið annað en hælisleitandi við eldstæði (hestia) eiginmannsins.25 Þessi hæpna staða þýddi að konan hélt tengslunum við sína upprunalegu fjölskyldu í gegnum allt hjónabandið. Heimanmund hennar mátti ekki skerða meðan hjónabandið stóð svo hægt væri að skila honum til föðurhúsanna ef til skilnaðar kæmi. Karlinn og heimilis-Hestían hans sem erfðist frá föður til sonar voru órofa tengd. Hvort um sig var fiilltrúi heimilis og fjölskyldu á sinn hátt. Eiginkon- an var aftur á móti boðflenna, að vísu nauðsynleg boðflenna, en hún var engu að síður útlendur þáttur í annars sjálfbærri einingu. Aðeins sem hrein mey, sem ógift stúlka var hægt að segja að konan tilheyrði ákveðinni Hestíu, en það var Hestía föður hennar sem hún yfirgaf við giftingu. Frá sjónarhóli hjónabandsins stóð konan fyrir hreyfanleika, hún opnaði dyr fjölskyldunnar fyrir umheiminum og tengdi óh'kar fjölskyldur saman, en þessa eiginleika höfiim við skilgreint sem „karllega“ og einkennandi fyrir Hermes. Til þess að gera grein fyrir þessu fráviki segir Vernant að stofnun hjónabandsins feli í sér viðsnúning hinnar augljósu félagslegu stöðu kvenna: konan var bundin heimilinu og einskorðuð við fjölskylduna en karlinn var hins vegar hreyfanlegur og ferðaðist um á opinberum vettvangi, utan fjöl- skyldunnar. Viðsnúningurinn virðist staðfesta myndina af konunni sem sett 24 Sjá Froma I. Zeitlin, „Cultic Models of the Female: Rites of Dionysos and Demeter“,Arethusa, 15 (1982). 25 Sjá verkið Oikonomikos (A4.1344a) sem ranglega var eignað Aristótelesi.
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140
Page 141
Page 142
Page 143
Page 144
Page 145
Page 146
Page 147
Page 148
Page 149
Page 150
Page 151
Page 152
Page 153
Page 154
Page 155
Page 156
Page 157
Page 158
Page 159
Page 160
Page 161
Page 162
Page 163
Page 164
Page 165
Page 166
Page 167
Page 168
Page 169
Page 170
Page 171
Page 172
Page 173
Page 174
Page 175
Page 176
Page 177
Page 178
Page 179
Page 180
Page 181
Page 182
Page 183
Page 184
Page 185
Page 186
Page 187
Page 188
Page 189
Page 190
Page 191
Page 192
Page 193
Page 194
Page 195
Page 196
Page 197
Page 198
Page 199
Page 200
Page 201
Page 202
Page 203
Page 204
Page 205
Page 206
Page 207
Page 208
Page 209
Page 210
Page 211
Page 212
Page 213
Page 214
Page 215
Page 216
Page 217
Page 218
Page 219
Page 220
Page 221
Page 222
Page 223
Page 224
Page 225
Page 226
Page 227
Page 228
Page 229
Page 230
Page 231
Page 232
Page 233
Page 234

x

Hugur

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.