Úrval - 01.12.1956, Blaðsíða 48

Úrval - 01.12.1956, Blaðsíða 48
46 ÚRVAL frá eiginmönnum eða konum, þá hlýtur sú spurning að va'aia hvaða skilnaður sé erfiðastur: skilnaðurinn við foreldra, lífs- förunaut eða börn. En þessi spurning er hégómi; þegar öll kurl koma til grafar, speglast í öllum kveðjubréfun- um sífellt sama tilfinningin: sársaukinn yfir því að þurfa að skilja við lífið. Allir hinir dauða- dæmdu bera í brjósti heita ást til lífsins. í bréfinu frá frelsis- hetjunni í Gyðingahverfi Bialy- stok segir: ,,Hve heitt þráir ekki þetta fólk að lifa.“ Búlg- arskur skæruliði skrifar: Eina ósk mín er að fá að lifa!“ Þýzk kvenhetja: ,,Ég hefði svo gjarn- án viljað fá að lifa hina nýju tíma!“ Frakki: ,,Að deyja á stund sigursins er hálfgerð smán!“ — Alls staðar mætir oss sama ást til lífsins. Það væri ekki rétt að líta á þetta sem óttaviðbrögð eingöngu, and- spænis dauðanum. Til þess er lífslöngun þessa fólks alltof ná- tengd bjartsýni, sem er í hróp- andi mótsögn við þá bölsýni, er einkennir bókmenntir vorra tíma. f þessari mótsögn er megin- gildi þessa átakanlega bréfa- safns ef til vill fólgið. Vér er- um vön því að sjá samtíð vorri lýst sem „tíma hinna efasjúku sálna“. En hér kynnumst vér T.’eit hugprúðra manna í fremstu víglínu, sem allir trúa á eitthvað algert, sem játast lífinu af eldmóði, en hætta því samt vegna sannfæringar sinn- ar. Gerir þetta ekki bölsýni menningarpostula vorra tíma smán til? Því verður að svara bæði játandi og neitandi. Án efa voru þessir baráttumenn, sem voru holdtekin hugsjón milljóna manna, magnaðir heil- brigðum lífskrafti, án efa börð- ust þeir allir með eitt markmið fyrir augum — að steypa kúg- aranurn af stóli. En um það sem koma skyldi í staðinn: hið kristna ríki, kommúnismann, lýðræðið — um allt þetta voru óendanlega skiptar skoðanir. Að þessu leyti eru þessi bréf hinna dauðadæmdu rétt spegilmynd af samtíðinni. Þau sanna, að hana skortir hvorki lífsþrótt né sann- færingu, og heldur ekki menn, sem hafa hugrekki til að standa við sannfæringu sína. Það sem skortir er heimsskoðun, er allir menn viðurkenna að sé bindandi. Hér er hættan fyrir framtíðina fólgin, en kannski einnig vonin. Því að eins og kúgun magnaði gegn sér andspyrnu og samein- aði hin ólíkustu öfl, eins mun hún í framtíðinni sameina öll heilbrigð öfl og magna þau gegn sér.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.