Skírnir - 01.01.1855, Page 43

England.
FRJETTIR.
45
þú ýmsa gripi, skammbissur, silfurskeibar og ýmsan borbbúnab
annan. Kenndi Eae gripina, ab þar var á fangamark Jóns Frank-
líns ok þeirra fjelaga; 'spyr hann nú Skrælingja spjörunum úr, og
sögbu þeir honum, aí> þeir hefbu sjeí) fyrir nokkrum vetrum síban
menn koma fótgangandi yfir ísinn þangab til lands, og draga bát
eptir ísnum; menn þessir dvöldu þar nokkra stund , en ekki höffeu
þeir samgöngur viö Skrælingja, kvábust því Skrælingjar ekki hafit
hafa framar kynni af mönnum þessum. Um vorib fundu þeir lík
af nokkrum mönnum, og tóku þeir þá allt sem þeir fundu fjemætt.
Skrælingjar seldu dr. Rae gripina í hendur, og sá hann ab þeir
kunnu ekki ab meta silfrib, en skammbissurnar vildu þeir gjarnan
eiga, því þeir eru góbir veibimenn og lifa af veiöiskap sínum. Land
Skrælingja er óyrkt, enda er þar svo kalt, ab ekkert gras yex þar
a?) kalla má, þó þykir þeim vænt um landib, og unna mjög ætt-
jörbu sinni, og segja ab þab sje hib bezta land undir sólunni. Skræl-
ingjar búa í snjóhúsum á vetrum, og hlaba þau úr klakahnausum;
þar búa þeir margir saman; ekki vita menn, hvort þeir taki sjer
konur og lifi vib þær eins og aörir menn, eba þeir lifi í lausung
saman, því ekki sjá menn neinn vott þess, ab hjá þeim sje hjúskap-
arlíf; þeir eru klæddir bjarndýrsfeldum og selskinnsbjálfum, því
þab hafa þeir nægst til. A vetrum, þegar styttir upp hríbina, fara
þeir út úr kofum sínum, og skjóta seli, birni og hræfugla; ef þeim
heppnast vel veibin, þá jeta þeir meir en hveijir fimm menn aörir,
þeir sem fullkomnir matmenn eru; en þeir þola líka sult í heila
viku án þess þeim bregbi. Skrælingjar eru í rauninni góblyndir
menn; en þeir kunna enga mannasibu, og þess vegna þykir þeim
ekkert fyrir afc drepa ókunna menu ebur ræna þá, ef þeim býbur
svo vií> aö horfa, en engan óskunda gjöra þeir kunningjum sínum
og vildarmönnum.
Englendingar eiga nýlendur í öllum heimsálfum, en þó eru
þær langvoldugastar í Austurheimi. þess var getib í fyrra, ab ný-
lendur þessar fengu nýja stjórnarbót, er breytti þeirri, sem Vil-
hjálmur fjórfei Engla konungur gaf þeim 1834, og þá var ekki lengur
rábin en 20 ár. Tíminn var því á enda 1854, og hin nýja stjórn-
arbót varb ab lögum 30. apríl þetta ár. Upphaf til þessa volduga
ríkis Englendinga var lítií) í fyrstu: nokkrir kaupmenn keyptu þar