Hugur - 01.01.2006, Side 55

Hugur - 01.01.2006, Side 55
Nytsemi og skilningur 53 tekin breytni sé út af fyrir sig óæskileg og jafnvel ill en haldið því jafnframt fram að þegar á allt sé litið helgi tilgangurinn meðalið. Einn lærdómur sem við getum dregið af hugsun Sókratesar er sá að nytja- hugsun um siðferði af því tagi sem við sjáum svo oft í pólitík er ekki siðferði- legur hugsunarháttur í fyllstu merkingu þess orðs. Siðferði snýst ekki um að breyta vel til þess að ná einhverju settu marki á borð við velgengni, velferð eða öryggi. Þvert á móti dæmum við um það hvort markmið okkar eru góð og gild eða ekki út frá skilningi okkar á góðu og illu, réttu og röngu. I Faíd- óni segir Sókrates: Fyrir slíkan kaupskap hreppir enginn maður dyggðina: að kaupa ánægju fyrir ánægju, vansæld fyrir vansæld, ótta fyrir ótta, meirajyr- ir minna, rétt eins og um peninga væri að ræða. Heldur ber okkur að skipta á öllu þessu og skilningi sem er hin eina rétta mynt. Það er fyr- ir skilning og með skilningi, sem allt er keypt og selt, og þá öðlumst við jafnt hugrekki og hófsemd sem réttlæti. Yfirleitt er sönn dyggð ávalltreist á skilningi, hvort sem ánægja, ótti og annað því um líkt á hlut að máli eða ekki. En ef menn skilja þessar tilfinningar frá skiln- ingnum og skipta hverri þeirra fyrir aðra, þá er hætt við, að dyggð þeirra verði aðeins skuggamynd við hæfi þræla einna saman, öldung- is óholl og ósönn.4 Ironían í orðunum: „Það er fyrir skilning og með skilningi, sem allt er keypt og selt“ undirstrikar aðeins þá sannfæringu Sókratesar að rétt og rangt sé ekki spurning um að kaupa eða selja neinn skapaðan hlut, og heldur ekki að reikna neitt út. Sönn dygð verður ekki höndluð samkvæmt sömu lögmálum og möndlað er með peninga. Sókrates er að bera saman tvær gjörólíkar, og að hans dómi endanlega andstæðar, hugmyndir um siðferði. Annars vegar er sú hugmynd að við reynum að breyta rétt til að „fá eitthvað út úr því“, til að fá meira af einhverju og minna af einhverju öðru; til dæmis breytum við rétt vegna þess að það veitir okkur eða öðrum meiri ánægju en ella, eða vegna þess að við óttumst meira afleiðingar hugleysis okkar en hugrekkis. Hins vegar er sú hugmynd að eiginlegt siðferði, sönn dygð, byggist á álcveðnum skilningi á eða innsæi í merkingu lífs okkar í samfélagi með öðrum mönnum. Jafnvel í stjórnmálum þar sem málamiðlanir gegna mikilvægu hlutverki hafa málamiðlanir sín mörk; þar sem annars staðar getur tilgangurinn ekki alltaf helgað meðalið. Stjórnmálamaður sem grípur til ranglátra aðgerða gegn tilteknum þjóðfélagshópi í nafni þjóðaröryggis hefur gleymt að spyrja sig þeirrar spurningar hvort öryggi sem byggist á ranglæti sé þess virði að vera varið. Og sá sem fremur illvirki og réttlætir það með því að vísa til ham- ingju eða velferðar sem af því hlýst spyr sig ekki í alvöru hvort hamingja eða velferð sem byggist á slíku illvirki sé þess virði. Eigi sh'kar spurningar við um 4 Platon, Faídón 69, Siðustu dagar Sókratesar, Sigurður Nordal þýddi (Hið íslenzka bókmennta- félag: Reykjavík 1983), leturbreytingar mínar.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186
Side 187
Side 188
Side 189
Side 190
Side 191
Side 192
Side 193
Side 194
Side 195
Side 196
Side 197
Side 198
Side 199
Side 200
Side 201
Side 202
Side 203
Side 204
Side 205
Side 206
Side 207
Side 208
Side 209
Side 210
Side 211
Side 212
Side 213
Side 214
Side 215
Side 216
Side 217
Side 218
Side 219
Side 220
Side 221
Side 222
Side 223
Side 224
Side 225
Side 226
Side 227
Side 228
Side 229
Side 230
Side 231
Side 232
Side 233
Side 234

x

Hugur

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.