Hlín. - 01.10.1901, Blaðsíða 57

Hlín. - 01.10.1901, Blaðsíða 57
51 óhreinu lofti, þá held ég að öll mannleg reynsla sanni, að það sé í cngum tilfellum óhjákvæmilegt, og í sárfáum til- fellum nauðsyrilegt, en i öllum tilfellum skaðvænlegt og í öllum tilfellum ógeðslegt og víðbjóðslegt, og það þrátt fyrir það þótt „gamla“ fólkið hafi ekki skilið að svo væri. — Pað gamla fólk hafði líka ýmsa aðra óhreinlætis siði í aðbúð og matarhæfi, sem nú gilda ekki lengur, meðal annars af því að þeir þykja nú óviðeigandi, ijótir og ruddalegir, ef ekki hreint og beint viðbjóðslegir, hvort sem þeir hafa verið að sarna skapi heilbrigði- lega skaðlegir eða ekki. — — En því nú þá ekki, samkvæmt sömu reglu, að breyta til i þessu efni frá gamla vananum eins og flestu öðru, ef ekki fyrir heil- brigðislega nauðsyn, þá samt af hreinlœtis hvötum, af þvi að það fer betur, og svo þá líka vegna samkvæmninnar. (Framh.) Orðheldni. Orðheldni er mjög inikilsverð dygð, og oss ísiending- um hefir verið talið til gildis, að vér hefðum þá dygð til að bera, ef til vill frenmr og almennara en annara þjóða fólk, og það máske ekki að ástæðulausu. Og vér sem nú erum rniðaldra menn, minnumst, þess margir, að hafa vitað fleiri eða færri dærni þess, þegar vér vorum ungiingar, að það „stóð eins og stafur á bóh“ sem hann (einn og annar) iofaði eða sagði. Og það var oft ugg- laust og áreiðanlegt sem loforð, ef hann „drógst á að gera það“ eða afsagði það ekki o. s. fiv. — — Þetta er fagurt. Eu Tér megum alvarlega gæta vor við því, að van- rækja ekki þessa fögru dygð orðhcldninnar né aðrar hygðir, er vér sem þjóð höfum haft ástæðu til að til-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120

x

Hlín.

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín.
https://timarit.is/publication/447

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.