Hugur - 01.01.2007, Síða 24

Hugur - 01.01.2007, Síða 24
22 Andlegt lýðveldi án kreddu Reynirpú að gerapað sjálfur? Þetta er eiginlega ennþá flóknara í mínu tilviki, til dæmis að því leyti að ég er ekki vélvirki eða rafvirki, heldur háskólakennari. Mín varkárni, mín sjálfsskoðun og mín hæfni til að skilgreina hugtök og forðast ákveðna frumspekilega fuapytti, er í senn mín atvinna og mitt hversdagslíf líka. Eg hef atvinnu af því að ræða um þessi mál! Þannig að svarið fyrir mig hlýtur á vissan hátt að vera „já“, því þetta er einfaldlega mín vinna. Ég mæti hér og ég ræði við nemendur og skrifa þessar greinar. Síðan er ég eins og aflir aðrir með það að mér finnst ég mega gera meira af því að fleyta kraftinum sem býr í heimspekinni inn í restina af hversdagslífi mínu, en ég held hún gagnist töluvert þar flka. Eitt hef ég til dæmis reynt að hafa að leiðarljósi bæði í heimspekinni og hversdagslífinu — þú sérð hvað það er erfitt að tala um þetta, það er eins og maður fari að hæla sér um leið og maður fer að tala um þetta - en það sem ég hef verið að þróa í heimspekiskrifum mínum er ekkert ósvipað þeim markmiðum sem ég hef sett mér í hversdagslífinu. Mér finnst til dæmis einfaldleikinn mikils virði á báðum stöðum: ég hef reynt að einfalda mál mitt og hafa hugsunina tæra. Ég verð mjög pirraður út í sjálfan mig þegar ég flæki hlutina um of. Markmiðið er að kynna viðfangsefnið og hugsa um það með lesandanum. Þá skiptir höfuðmáli að vera skýr. Hið sama held ég að sé mikilvægt í hversdagslífinu, þ.e. að flækja það ekki, og ég reyni að lifa eftir því. Annað sem mér finnst mikilvægt í heimspekiskrifum er að þau séu heilbrigð. Þá á ég við að ég er ekki að leita að einhverri sjúkri og fáránlegri framtíðarsýn til að slengja framan í andlitið á fólki, heldur hef ég ákveðna hugmynd um heilbrigða skynsemi og heilbrigði. Og mér finnst afskaplega mikilvægt í hversdagslífinu heilbrigt, einfalt ... ... grœnmeti ... ... grænmeti og góð hreyfing og slíkt. Þannig að ég held ég sé að reyna að gera mjög svipaða hluti, að þetta styðji hvort annað, en það gengur misvel á báðum sviðum. Og ég kann ekki að meta það þegar gjá myndast þarna á milli. Ef ég hefði tileinkað mér afls konar óheilbrigt líferni, væri til dæmis mjög drykkfelldur, þá held ég að ég myndi ekki skrifa eins og ég skrifa. Þú talar um heimspekina jyrst ogfremst sem aðferðfrekar en hugmyndir. Hvað veld- ur? Að einhverju leyti held ég að þetta mótist af djúpri skapgerð sem maður á sam- eiginlega með mörgum öðrum. Ég held að menn séu svolítið ólíkir að þessu leyti. Eg er ekki endilega að gera fltið úr fræðilegri heimspeki og sjálfur stunda ég hana töluvert, en ég finn að það sem virkilega kveikir í mér, sem þá er rannsóknarefni mitt, er aðferðin. Þegar ég les Ereud gamla þá sofna ég óðar en hann fer að útflsta þessar endalausu tilgátur og ægilegu kennilegu byggingar sínar. En aðferð Freuds er leiftrandi snjöll, þerapían, og ég held hún hafi raunverulegt gildi fyrir sálarfræði og heimspeki. Sama á við þegar maður les Hegel eða Heidegger, sérstaklega Heidegger. Sumt í byggingunni hjá honum finnst mér ekki aðlaðandi, en bæði
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199
Síða 200
Síða 201
Síða 202
Síða 203
Síða 204
Síða 205
Síða 206
Síða 207
Síða 208
Síða 209
Síða 210
Síða 211
Síða 212
Síða 213
Síða 214
Síða 215
Síða 216
Síða 217
Síða 218
Síða 219
Síða 220
Síða 221
Síða 222
Síða 223
Síða 224
Síða 225
Síða 226
Síða 227
Síða 228

x

Hugur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.