Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 18

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 18
16 JÓN ÞÓRARINSSON ir tónlistarmenn hafa rómað þann aukna skilning á eðli og lögmálum listar- innar, sem þátttaka í kórsöng hefur í för með sér. Síðar varð Páll undir- leikari á æfingum kórsins, kynntist þannig mörgum öndvegistónverkum og taldi sig hafa lært af þessu samstarfi við kennara sinn margt, sem að gagni kom síðar. Páll hafði ekki lengi verið í Leipzig, þegar stríðsblikur dró á loft, og síð- sumars 1914 skall á heimsstyrjöldin fyrri. Þá mun hafa hvarflað að hon- um að gera hlé á náminu og hverfa heim frá Þýzkalandi. Svo fór þó, að hann ákvað að þreyja þorrann í Leipzig, að minnsta kosti fyrst um sinn. I Þýzkalandi var því trúað, að styrjöldin yrði mjög stutt, og kann það að hafa haft á hann einhver áhrif. Hins vegar hefur hann væntanlega talið tvísýnt um framhald á námi sínu, ef hann hyrfi nú frá. Kennarar hans sum- ir voru kvaddir til herþjónustu, en aðrir komu í þeirra stað. Allmargir nem- endur hlýddu líka stríðskallinu og áttu ekki afturkvæmt. En tónlistarlífi var haldið uppi með öllum tiltækum ráðum og þeim myndarbrag, sem kostur var, jafnvel eftir að skortur fór að sverfa að á ýmsum sviðum. Eins og áður var vikið að, stundaði Páll nám sitt af miklu kappi. Hann helgaði því allan tíma sin.n og krafta, var alger bindindismaður og lifði reglubundnu líf. En hann mun ekki hafa ætlað sér af og galt þess, eink- um eftir að matarskortur tók að gera vart við sig. Vorið 1915, að nýlokn- um prófum, varð hann fyrir taugaáfalli, sem sennilega hefur átt rætur sín- ar bæði í ofreynslu og næringarskorti. Hann fór heim um sumarið og náði sér að nokkru, en bjó þó mjög lengi að afleiðingum þessa áfalls, og ef til vill beið hann þess aldrei bætur til fulls. En hann taldi, þótt ólíklegt megi virðast, að veikindi þessi hefðu þroskað sig, aukið næmleika sinn og skerpt hugsunina. Þegar kom fram á árið 1917, bjóst Straube við því að verða brátt kallaður í herinn. Hann kom þá að máli við Pál ísólfsson og fór þess á leit, að hann tæki að sér organleikarastarfið við Tómasarkirkjuna sem að- stoðarmaður sinn og staðgengill. Þetta var að sjálfsögðu hin mesta upp- hefð, sem möryum hefði stigið til höfuðs. En Páll sesir svo frá af miklu 7 ö o o lítillæti: „Ura þetta leyti var auðvitað ekki um auðugan garð að gresja í Þýzkalandi, þegar leitað var að organista, sem gæti tekið að sér starf við stóra kirkju, því þeir voru flestir á vígstöðvunum. Sú staðreynd mátti sín áreiðanlega meira, þegar mér var boðið starfið við Tómasarkirkjuna, en hitt, að ég væri til þess færari en aðrir. En hvað sem því líður, varð mér þetta til góðs seinna á h'fsleiðinni. Eg fékk að æfa mig eins og ég vildi á
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.