Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 48

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 48
46 GORAN SCHILDT er að banna. Þótt ótrúlegt sé, virðast sjúklingarnir þó fá ráðið nokkru af því fé, sem aðstandendur senda þeim. Það er engin „sjoppa" innan hælisins, þar sem vistmennirnir gætu keypt sér sæl- gæti og sígarettur og þessháttar, en verð- irnir taka fúslega að sér að annast inn- kaup úti í bæ - kannski ekki alltaf af stakri óeigingirni. Hvernig er annars hægt að skýra það, að hægt skuli vera að stunda ábatasama verzlun innan veggja hælisins? Koko er miðaldra maður, sem af ókunnum ástæðum var stimplaður geð- veikur, en sætti sig við þetta hlutskipti sitt í samfélaginu og vann sig í álnir við þær aðstæður. Hvernig hann komst yfir stofnfé sitt, veit ég ekki, ef til vill var það bara einn pakki af vindlingum, sem einhver gaf honum og hann seldi síðan þjáningarbræðrum sínum í stykkjatali. Með því næmi sem menn í hans sporum eru oft gæddir fann hann á sér, að rakarinn, sem klippir hár sjúkl- inganna átta stundir á dag, var hjálp- samur og skilningsgóður maður, sem til- leiðanlegur væri að smygla til þeirra vörum. Rakarinn féllst reyndar á að lauma sígarettulengju handa Koko und- ir sloppinn sinn, og ekki leið á löngu, unz Koko hafði ráð á að múta fleira starfsfólki, jafnvel sjálfum dyraverðin- um. Koko á son í Piraeus, tvítugan slæpingja og spjátrung, sem sýndi föður sínum enga ræktarsemi í veikindum hans. Nú skýtur honum upp reglulega til þess að kvarta um atvinnuleysi sitt og kröggur, og auðvitað hjálpar Koko honum. Hann sendir líka peninga til herlsutæprar systur, sem er ekkja og býr í Mytilini. Grikkir eru ættræknir - að minnsta kosti meðan einhver í fjölskyld- unni á pening. Auðhyggja Grikkja lýsir sér ekki ein- göngu í slíkri framtakssemi. Ef til vill kemur hún skýrast fram í dálæti þeirra á meginboðskap kapitalismans: arðsemi án erfiðis. Það er rangt að alhæfa, og ég ætla ekki að halda því fram, að allir Grikkir hafi neikvæða afstöðu til vinn- unnar. Fáir telja hana þó fullnægjandi í sjálfri sér, né leið til að láta leyndustu óskir sínar rætast. Algengast er að líta á vinnu eins og hvert annað kvalræði, sem menn verða að sætta sig við til þess að hljóta um síðir lausn frá brauðstrit- inu, og ef vel lætur geta lifað hinu frjálsa og ljúfa lífi ellilífeyrisþegans eða á ávöxtum erfiðis síns. Erfitt er að skýra, hvers vegna vinnan er svona lágt skrifuð hjá þessari fátæku þjóð, sem veitti auðsæilega ekki af því að auka afköst sín og framleiðni. Maður freistast til að ætla, að hér sé á ferðinni arfur frá feðrunum frægu, hjáróma bergmál þeirrar rótgrónu fyrirlitningar, er Forn-Grikkir höfðu á erfiðisvinnu, sem ætluð var þrælum einum. Því miður er Nútíma-Grikkjum ekki jafntamt að verja frístundum sínum í líkamsrækt, listaiðkanir og heimspeki eins og hómersku höfðingjunum og stéttar- bræðrum Platóns. Til þess þyrfti senni- lega örugga lífsafkomu margra ættliða og fastmótað allsnægtaþjóðfélag. Einbýlishúsið, sem fylgir heiman- mundinum og margar grískar fjölskyld- ur eignast, er talið fyrsta skrefið á hinni erfiðu leið til velmegunar og iðjuleysis. Eigi maður hús (sem ekki þarf að greiða af neinn fasteignaskatt í Grikklandi), er hálfur sigur unninn: fjölskyldan á þak yfir höfuðið og þarf ekki að greiða af því eina einustu drökmu. Þá er eftir að tryggja lokasigurinn, hvernig eigi að fæða sig og klæða án þess að vinna. Ein leiðin er sú að ráða sig í svo létta vinnu, að hún nálgist iðjuleysi, til dæm- is virðulega stöðu hjá ríkinu eða í þjón- ustu stórfyrirtækis. Við höfum ótal
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.