Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 140

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 140
138 FINNBOGI GUÐMUNDSSON ANDVARI með silfri ok silfrhadda yfir ok gyllt hvárt tveggja ok fullr upp af skírum silfrpenn- ingum. Þar fylgðu ok tveir gullhringar ok stóðu mörk báðir saman. Hann gaf honum ok skikkju sína; þat var brúnn purpuri, hvít skinn með, ok hét honum mi'klum metnaði ok vináttu sinni. Þorgils Snorrason sagði svá, at hann sá altaris- klæðit, þat er gört var ór möttlinum, en Guðríðr, dóttir Guthorms Steigar-Þóris- sonar, sagði, at hon kvað Guthorm föður sinn eiga bollann, svá at hon sá. Svá segir Bölverkr: Heimil varð, es ek heyrða, hoddstríðir, þér síðan, græn, en goll bautt hánmn, grund, es Mctgnús funduð. Endisk ykkar frænda allfriðliga á miðli sætt, en síðan vætti Sveinn rómöldu einnard) Ein snörpustu orðaskipti, er frá segir í Heimskringlu og þó í léttum tón, urðu milli Haralds konungs liarðráða og Finns jarls Árnasonar, er var í liði Sveins konungs Ulfssonar og handtekinn var í lok Nizarorustu, bá garnall orð- inn og lítt sýndur. En Finnur var föðurbróðir Þóru drottningar, konu Haralds barðráða. Frá þessu segir í 66. kap. Haralds sögu Sigurðarsonar. Finnr jarl Arnason varð handtekinn í orrostu, sem fyrr var ritat. Hann var leiddr til konungsins. Haraldr konungr var þá allkátr ok mælti: „Hér fundumsk vit nú, Finnr, en næst í Noregi. Hefir hirðin sú in danska eigi staðit allfast fyrir þér, ok hafa Norð- menn illt at verki, draga þik blindan eftir sér ok vinna þat til lífs þér.“ Þá svarar jarl: „Mart verða Norðmenn illt at gera ok þat verst allt, er þú býðr.“ Þá mælti Haraldr konungr: „Viltu nú grið, þóttú sér ómakligr?" Þá svarar jarl: „Eigi af hundinum þínum.“ Konungr mælti: „Viltu þá, at Magnús frændi þinn gefi þér grið?“ Magnús, sonr Haralds konungs, stýrði þá skipi. Þá svarar jarl: „Hvat mun hvelpr sá ráða griðum?" Þá hló konungr ok þótti skemmtan at erta hann ok mælti: „Viltu taka grið af Þóru frændkonu þinni?“ Þá segir jarl: „Er hon hér?“ „Hér er hon,“ segir konungr. Þá mælti Finnr jarl orðskrök þat, er síðan er uppi haft, hversu reiðr hann var, er hann fekk eigi stillt orðum sínum: „Eigi er nú undarligt, at þú hafir vel bitizt, er merrin hefir fylgt þér.“ Finni jarli váru gefin grið, ok hafði Haraldr konungr hann með sér urn hríð. Var Finnr heldr ókátr ok ómjúkr f orðum. Þá mælti Haraldr konungr: „Sé ek þat, Finnr, at þú vilt nú ekki þýðast við mik ok við frændr þína. Vil ek nú gefa þér orlof at fara til Sveins, konungs þíns.“ 1 Þ. e. Sveinn (Danakonungur Úlfsson) á ekki von á öðru en ófriði.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.